Cumhurbaşkanlığı seçimi ile milletvekili seçiminin belirli bir takvimı var. Ama ille de o takvime uyulacak diye bir kural yok. Seçimler öne de alınabiliyor. Bu konuda ipler iktidarın elinde.

Her iktidar özellikle anamuhalefetin kendi içinde sorunlar yaşadığı, kitle bağlarının zayıfladığı bir dönemde seçime gitmek ister. Erkan seçimin mantığı budur.

Ama istisnai durumlar da olabilir. Meselâ ulusal sorunların yoğunlaştığı bir dönemde iktidar güven tazelemek için de erken seçime gidilebilir.

CHP ısrarla erken seçim istiyor. Bu doğal. Çünkü anketlerden birinci parti olarak çıkıyor nicedir. Erken seçim istemese kitle desteğinin arkasında kalmış olur.

CHP’nin erken seçim istemek için özel nedenleri de var. İktidar baskısı CHP’yi bunaltmış durumda. Çeşitli operasyon ve transferlerle yirmiye yakın belediye başkanlığını kaybetti. Bunun yanısıra nicedir Mutlak Butlan kılıcı tepesinde sallanıyor. Kimi etkin pişmanlık ifadeleri partinin kapatılması olasılığını bile gündeme taşıdı.

Bu koşullarda bir parti erken seçim istemez de ne ister !

İktidar doğal olarak erken seçim isteklerine kulaklarını kapatıyor. Öyle olması da doğal. CHP çok darbe almasına rağmen hâlâ kitle desteğini koruyor.

Bu da Mutlak Butlan’ın yanısıra kapatma seçeneğini de teorik olarak gündeme taşıyor.

CHP kapatılamaz diye kesinleşmelere girilemez, kapatılabilir.

Ancak, sonrası düşünülmeden alınacak bir kapatma kararı siyasi kaosa da yolaçabilir. Hele hele kapatmanın ardından gidilecek bir baskın seçim olursa !

Devlet Bahçeli böyle bir gelişmeye karşı gibi, gerçi, ama CHP’nin kapatılması iktidar için bir beka sorunu haline gelirse durum değişebilir de.

Ben parti kapatmaların çözüm olmadığını düşünüyorum. Önümüzde somut bir örnek var. Kürtlerin partisi kaç kez kapatıldı, ama hala ayaktalar.

CHP’yi bugün kapatın yarın Yeni CHP diye bir tabelayla karşılaşırsınız ! Bunu Özel de, “yeni parti hazır” şeklinde açıklalı mı ?

Sonra şu da var:

Kitleler nasıl karşılar böyle bir operasyonu ? Belediye operasyonları CHP’ye seçmen kaybettirmedi, tam tersi kazandırdı. Son yapılan anketler de bunu doğrulamıyor mu ?

İktidarın en büyük sorunu, geçim sıkıntısı içindeki halk kitlelerinin memnuniyetsizliğini nötralize edecek ekonomik mali olanaklara sahip oysa en az ücret ile olmaması. Maaş zamları yüzde 16’ya koşullu ! Ne olacak şimdi ? Daha dün MB yılsonu enflasyon hedefini tam 8 puan yükseltti, genel tahmin yüzde 26’ya çıktı.

Bu koşullarda iktidarın elinde anamuhalefeti sıkıştıran bir politika izlemekten başka çare yok. O da onu yapıyor. Ancak sıkıştırmanın dozu kaçmak üzere !.. Peki sonuçta ne oluyor ?

Ama etki-tepki yasası burada da işliyor. CHP’ye yapılan baskıların kitle nezdindeki tepkisi anketlerle artan puan farkına dönüşüyor…

Eğer bir baskın seçim olmayacaksa sertlik politikası çıkar yol değildir. Seçim, 2027’ye takvimlenmeli ve iktidar CHP’yi yıpratma politikalarını somut önlemlerle halkı kazanma politikasına dönüştürmelidir…

Bu gidiş iyi değil !..