Bir kitap okurken sonunu hep merakla bekliyor musunuz ?
Belki de arada kitabın arka sayfalarına bakıyorsunuz yaramaz bir çocuk edasıyla.
Halbu ki son diye bir şey yok.
Başlama noktasında gözünüzü bitiş çizgisine diktiniz.
Bir sonraki adım da hep bir gelecekte ne olacak hissi var.
İçinde bulunduğunuz zaman diliminden o andan hep uzakta yaşayan oluveriyorsunuz.
Belki o merakla beklediğimiz sona giderken yolda çiçekler var, küçük bir kedi ve köpek var, belki de gökkuşağı var görmediniz, göremediniz, farkedemediniz.
Yolda olma anını kaçırmak zamanı da kaçırmak demek değil midir?
Yolu yaşamadan o yolun sonunundakilerin değerini nasıl anlayabiliriz.
Peki en değerli şey ne diye sorsam hayatınızda cevabınız ne olurdu
Bi düşünün
Cevap mı
Tabi ki en değerli ve telafisi olmayan tek şey zaman.
Zaman geri alınıp telafisi olmayan tek şey.
Bitiş çizgisine geldiğiniz de başlama noktası geçmişte kaldığında o zaman içinizde geçmişi telafi etme belki de geçmişe pişmanlık ya da zamanı geri alma hissi doğuyor mu?
Başta iken sonu sonda iken başı düşünüyorsan için de bulunduğun zaman senin hayatının neresinde kaldı?
İçinde bulunduğun zamanı doya doya tadını ala ala yaşamazsan hayatın neresini tam anlamıyla yaşayabilirsin ?
Hal böyle iken hayatında gerçek mutluluğu nasıl yakalayabilirsin?
Ruh sağlığın için anda şuan ve burada olmak en dogru adım olacaktır çıktığın yolda.
Eğer ki sürekli geleceğe dönük yaşıyorsan kaygı duygusunu yoğunlukla yaşarsın.
Eğer ki sürekli geçmişe dönük yaşıyorsan depresif duyguları barındıracaksın hayatında.
Fakat şuanı daha fazla yaşıyor olman anın yadını çıkartıyor, yolu yaşıyorsun işte o zaman hayatının tam tadını duyumsuyor olacaksın mucizevi varlık.