Bugün Milli Kurtuluş Savaşımızın önderi ve Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 88. ölüm yıldönümü.
Atatürk’ü her 10 Kasım’da olduğu gibi bugün de çeşitli ritüellerle anacağız.
Her 10 Kasım’da olduğu gibi Atatürk’ü gönülden ananlar da olacak bugün, törensel bir zorunluk olarak görenler de…
Atatürk’ü adam gibi anmak için, önce O’nu anmayı hak etmek gerekir.
Atatürk’e ve onun kurduğu cumhuriyete inanmayanların Atatürk’ü anmaya hakları yoktur.
Atatürk’ü sevmek yeterli değildir, onu aynı zamanda anlamak gerekir. Anlamak için de dünyaya ve ülkeye bakış açısını, bunların ilkeleşmiş farklarını, Türkiye’yi nasıl yoktan varettiğini bilmek gerekir.
Örneğin NUTUK…
Nutuk’un satır satır okumamış birisi ne Atatürk’ü anlayabilir ve ne de Türk devrimini !
- yüzyılın başlarında yaşanan o büyük kırılma, birinci dünya savaşını yarattı. Savaş, emperyalist bir yeniden paylaşım savaşıydı, bir başka deyişle bir yağma savaşıydı.
Savaşın iyi bir yanı da vardı ama. Zaman içinde gelişememiş, çürümüş, çökmeye yüz tutmuş, rejimleri de önüne kattı. Avrasya’da bunun iki öne çıkan örneği, Çarlık Rusya ile Osmanlı idi.
Bu iki ülkede, farklı nitelikte iki devrim oldu. İki ülkede tarih çiçek açtı !
Türk devriminin önünde Gazi vardı, Rus devriminin önünde Lenin.
İki devrimci hareket farklı bir tarihsel ve toplumsal düzlemdeydi.
Türkiye halkı, milli kurtuluş savaşının zaferinden sonra tarihlerinde ilk kez bir millet olarak tarih sahnesine çıkarken, Rusya halkı Çarlığın küllerinden tarihin tanındığı son toplumsal sistemi inşa etmeyi denemeye girişti..
- yüzyılın ilk çeyreğinde Rusya, tek ülkede sosyalizm deneyinin ilk adımlarını atarken, Türkiye halkı milli-demokratik nitelikte bir ulus-devlet kurma mücadelesine girişti.
Sovyetler Birliği tek ülkede sosyalizm macerasından yenik çıktı sonunda ve hiçbir zaman yaşamadığı kapitalizme el uzattı!+
Doğru toplumsal temele oturtulan Türkiye Cumhuriyeti ise geçenlerde 100 yılı geride bıraktı.
Atatürk’ün Kurtuluş savaşı sırasında Lenin’le iyi ilişkiler kurduğunu, Ermeni sorununa rağmen Lenin’in Türkiye’yi savaş boyunca desteklediğini biliyoruz. Hatta yeni kurulan devletin Sovyet modelinin benimsemesi için telkinler yapıldığını da..
Atatürk doğru bir tercih yaptı. Yeni devleti, gönülsüzce de olsa, kapitalizm ile el-ele tutuşturdu, devrimin demokratik bir zemine oturmasını sağladı. İki devrim de üstyapı devirimiydi . ne Çarlık’ta ne de Osmanlı’da, değil sosyalizmin, kapitalizmin bile altyapısı yoktu.
Atatürk sadece bir milli mücadele önderi ve kahramanı değildir; bir toplumsal devrimcidir de o !
Unutmayalım:
Türkiye cumhuriyeti kapalı kapılar arkasında kurulmadı. Bir emperyalist projesi de değildi. Esarete karşı başını diken, önderini bir halkın kendi iradesiyle kurduğu demokratik devlet olarak ortaya çıktı Türkiye cumhuriyeti!
Bugün bu büyük olayın mimarisini anıyoruz hep birlikte.
Bu 10 Kasım’da da esas güzel olan ne biliyor musunuz ?
Atatürk’ün hâlâ düşünce ve ilkeleriyle aramızda olması ! Öldükten sonra yaşamak budur işte !..
Nice Atatürklü yıllara !..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
