Ä°yi Parti, MHP lideir Devlet Bahçeli’nin, “komÅŸu olalım” çaÄŸrısını yanıtladı; “3.yol” önerdi.

Ä°lkten öteki “yol”lara bakalım:

1.yol: Bahçeli, Ä°yi Parti’ye “yuvaya dönün” çaÄŸrısı yaptı.

Türkçesi,”bize katılın”dı…

2. yol: Bahçeli, olumlu yanıt alamayınca bu kez, “Gelin komÅŸu olalım” çaÄŸrısı yaptı.

Türkçesi: “Cumhur ittifakına katılın”dı…

Ä°yi Parit’nin “3.yıl”u ne peki ?

Kendi mahallemizde buluşalım !..

Bu, Milliyetçi İttifak kuralım anlamına da geliyor.

Bahçeli ve partisi epeydir ErdoÄŸan’ın mahallesinde oturuyor. Bir tür konuk !

Ä°yi Parti, “sen artık orada oturmayı bırak, gel kendi mahallemizde komÅŸu olalım”diyor…

Peki Bahçeli buna “evet”der mi ?

Sanmıyorum. Çünkü kendi mahallesine taşınması, herÅŸeyden önce, AKP’den desteÄŸini çekmekle eÅŸanlamlı ! AkÅŸener, 3. Yol önerisi ile “Ä°ttifakı bitir” diyor Bahçeli’ye…

Tekrar edeceÄŸim:

Bahçeli buna “evet”der mi ?

Hem, önerme kendisinden gelmediÄŸi için demez ve hem de, bir ucuna iliÅŸtiÄŸi iktidar koltuÄŸundan kalkmak istemez. HoÅŸ zaten istemesi için bir neden de yok. Gerçi Soylu’nun görevden uzaklaÅŸtırılması Bahçeli biraz sarstı; bazı önermelerine karşılık bulamaması da ayrıca. Ama, seçim öncesi kendi mahallesine dönmesi için ciddi bir neden de yok ortada.

Ä°yi Parti 3. Yol önermesi ile milliyetçi cephede yeni bir mevzi elde etti…Çünkü ülkücü camia MHP’nin ısrarla AKP’nin yanında saf tutmasından rahatsız…

Milliyetçilerin aynı mahallede buluşması şu açıdan da zor:

MHP ve tabanı ile Ä°yi Parti ve tabanı arasında kan uyuÅŸmazlığı var. Türkiye’ye farklı pencerelerden bakıyorlar: MHP radikal milliyeçiliÄŸi temsil ederken, Ä°yi Parit demokratik kulvarda…

ÖrneÄŸin MHP’nin BaÅŸkanlık Sistemi ile sorunu yok; Ä°yi Parti parlamentarizmi savunuyor…

Radikal milliyetçiliÄŸin kimyası, her türlü otakratik ve hatta teokratik bir düzenle uyuÅŸurken, Ä°yi Partinin kimyası tam tersi…

Ä°yi Partinin milliyetçiliÄŸi, CHP’nin milliyetçiliÄŸine eni-konu yakın…

HoÅŸ zaten öyle olmasa MHP içinde bir AkÅŸener olayı ve peÅŸinden Ä°yi Parti olayı patlak vermezdi…

ŞİMŞEK NE İSTİYOR ?

Bizim bankalar, nass ekonomisinden bu yana büyük paralar kazanıyor. Normalde politika faizi (bankaların 14’den aldıkları borcun faizi) düşmesi ticari ve tüketici kredilerinin faizlerinin de düşmesini gerektirir. Öyle olmadıydı ama: Bankalar kendi kafalarına göre takılarak büyük kârlar elde ettiler.

ÅžimÅŸek’le birlikte faizler yükselince, bankalar da kredi faizlerini daha da yükselttiler; ilerisini göremedikleri için özellikle ticari kredilerin de frenine bastılar. Özellikle reel sektör de ÅŸu sıralar krediyle kolay buluÅŸamıyor…

ÅžimÅŸek dayanamadı, bir açıklama yaparak bankalara seslendi; reel sektöre (siz sanayicilere ÅŸeklinde de okuyabilirsiniz) kredi musluklarının açılmasını istedi. Çünkü bu kesim de sıkıntılı ÅŸu sıralar. Hem dolar baskısı altındalar ve hem de ucuz kredilere ulaÅŸma yolları dikenli hale geldi. Ayrıca ihracat sıkıntısı çekiyorlar…

Şimşek şunun farkında elbette: Reel (gerçek/üretken) sektör desteklenmezse istihdam daralır, sanayi ürünlerinin üretimi ve ihracatında gerileme olur. Bu da işsizlik ve döviz sıkıntısı ile bunun doğal sonucu olarak enflasyonu tetikler.

Peki Şimşek, bu anlaşılabilir önerisinin yanısıra sabit gelirli halkın sıkıntılarını giderecek herhangi bir önermede bulunuyor mu hükümete ? Bulunmuyor. Halk, onun için soyut bir kavram, bir sayılama/istatistik rakamı !

Oysa, enflasyonla mücadele içinde ücretlerin yükseltilmesi mi de vardır. Çünkü kitlelerin satınalma gücünün erimesi ekonomiye üretim ve ticari sıkıntı olarak faturalanır…

Bakalım Şimşek, emekçi halka yan gözle bakan mali/ekonomik politikasını seçim sürecinde de sürdürebilecek mi ?

Sürdürebilirse eğer, hakikaten bağımsızlığını kanıtlamış olur.

Tabii olan da her zamanki gibi ücret artışı bekleyen emekçi halka olur !..