H.Hüseyin Yalvaç

Zamanın akışında yer edinebildin mi insanlığın aydınlık geleceği adına? ‘Ben’ini bütün yönleriyle yaşarken ve düzen bunu körüklerken ‘biz’ oldun mu? İnsanlaşma sürecinin ne çok sorusu, ne çok yanıtı var. Ama gerçek olan bu soruları sorabilmek ve yanıtlayabilmek bilinci. Sistemin, bireyin kendi kendine kurtulması hikayesiyle, param parça ettiği, lime lime doğradığı bilinci ne acıdır ki bu tür soru ve yanıtlardan gittikçe uzaklaşıyor/uzaklaştırılıyor. İşte bu düşüncelerle kendi kendime söyleşmeme neden olan, az bulunan bir insan örneği Metin İlkin’in aklıma düşmesiydi. 7 Şubat 1998 yılındı yitirdik o güzel insanı. Yokluğunun 16. yılına varmışız. Bir başka söylemle ilk yazılarının yayımlandığı 1953 yılını esas aldığımızda aydın olma ve yazarlık kimliğinin 61. yılı. Ne çok unutuyoruz…ne çok yalnızlaşmaktır bu…

Kendini emeğe, emeğin güzel dünyasına adamak, sorumluluk duymak, bitmek bilmeyen bir enerjiyle o inşaata kum, su, demir taşımak, nasıl bir sevdadır? Anlayan beri gelsin de çoğalalım. Çoğalalım da yarınımızı aydınlatalım. Aydınlık yarınlarda büyüsün geleceğimiz. Gök mavi, dal yeşil, denizler deniz kalsın. Çalmayalım balıkların yurdunu, böceklerin yaşama alanını ve de hele insanı, hele de insanın insanca yaşayacağı güzel dünyayı.

 

O bir devrimci, o bir öykücü, o bir şair, o bir siyaset insanı. Hâkim sınıfların dayattığı sanatçılığın sırça köşklerini elinin tersiyle itmiş, işçi sınıfının partili mücadelesine inanmış, onun sanatsal dilini, estetiğini geliştirmiş; yanlışıyla, doğrusuyla dış görünümü ve duygularıyla bir bütünlük içinde tanımaya çalışmış ve tüm bu özelliklerini devrimci bir disiplinle inşa ederek yaşama geçirmiştir. Çünkü bilincini, haklı olduğuna tüm verilerini öğrenerek inandığı emekçinin paydası üzerine kurmuştur.

Namuslu emek adına, zamana ve zamanına sahip çıkan insana inanırım. O insanların geleceği kuracakları tartışmasızdır. Metin İlkin, tüm unutmalara, unutturmalara karşı, aktığı yatakta denizine varacaktır. Bunu ortaya koyduğu yapıtları ve yaşama biçimiyle her zaman hak etmiştir.

Toplumcu-Gerçekçi edebiyatımızın yiğit kalemi 82. yaşın kutlu olsun.

 

H.Hüseyin YALVAÇ

Metin İlkin’i 7 Şubat 1998 günü yitirdik. Zaman akıp gidiyor. Toplumcu Gerçekçi edebiyatımızın güçlü kalemi geride bıraktığı yapıtlarıyla yaşamasını sürdürüyor. Mescit Çıkmaz’ından Çocukluğumuz’a dek süren öykü kitapları, yaşamı yeniden anlamamıza, yorumlamamıza katkısını sürdürüyor.

Sevgili ağabey, öykülerdeki detay gibi, her şeyin ve herkesin ipliği artık pazardadır. Kimsenin saklayacak bir şeyi kalmamıştır. Mezhepçiler, ırkçılar, liboşlar tüm çıplaklıklarıyla ortada geziniyorlar. Çünkü zafer kazandıklarını sanıyorlar. Oysa karanlığın en koyu noktasında baş veren aydınlığı görmüyorlar. İnsana hain olan insanların ihaneti ne zaman unutuldu ki? Gününü kurtaranların sevincidir tüm bu karmaşa. Sınıf unutulmuş, emek göz ardı edilmiş ve yaşamın tüm gerçekleri ters yüz gösterilmiş gibi bir tablo yaratılsa da, aydınlık, çıkması gereken noktadan hareket etmiştir. Bir söyleşinde, “Yaşamımız örseleniyor. İnsana yakışır bir dönemin başlaması için bütünsel insana varmamız gerekir. Bunu da ancak sosyalizm vaat ediyor insanlığa..” demiştin. Yukarıda da söylediğim gibi herkesin ipliği pazara çıkmış, her şey çırılçıplaktır artık. Ve insan gerçeği bulacaktır.

 

Sevgili ağabey, geç de olsa, anına saygı için yayımladığımız “Öykücü Metin İlkin’in Öyküsü” okurlarla buluştu. Seni biraz daha tanıtmak, emeğine saygı duymak ne güzel.

Partili bir sanatçı olmanın örneği olarak hep yaşayacaksın.