Bunca yıl yaşa, ama kafanda hala tam yanıtını bulamamış sorular olsun…
Olağan mıdır ?
Bilmiyorum.
Kafamdaki tam yanıtını bulamamış sorulardan birisi de yaşgünlerinin hüzünle mi anılması, yoksa sevinçle mi kutlanması gerektiği sorusu…
Şuradan bakarsanız, sonsuzluk köprüsüne bir adım daha yaklaşmayı sevinçle karşılamak olsa olsa mistik ya da tasavvufi bir yaklaşım oluyor. Bu bana çok mantıklı gelmiyor. Sonuçta herkes bir Mevlana Celalettin değil!
Hüzünle yaklaşmak, bana daha gerçekçi geliyor. Sonuçta, sonsuza bir adım daha yaklaşıyorsunuz. Bu aynı zamanda dünyayı dünya yapan tüm güzelliklerden, sevdiklerinizden, canlarınızdan bir adım daha uzaklaşmak anlamına geliyor…
Ben, materyalist birisiyimdir, bu yaklaşım bana daha doğru geliyor.
Ama yine de…
Yine de diyorum, şu da var çünkü:
Yaşam, gizemli bir süreç. Pat diye gitmek de var içinde. Pat diye gitmeden, hele hele günlük yaşamınızı köreltici sorunlarla pek karşılaşmadan bir yaş daha almak sevindirici bir olay olmuyor mu öte yandan?
00
Bugün Zehra’nın yaşgünü…Henüz yaşını saklayacak yaşta değil Zehra. Beni ölçü alırsanız, dün açmış bir demet orkide…
Benim için bu…
Külüstür telefonumdan bir mesaj attım O’na. Şöyleydi: Gülüm…Sevgili Papi !
Her yıl bir çiçek gibi tazelenen içinin ve dışının güzelliği hep ışığımız oldu. Hala birer kelebek gibi onun etrafında dönüyoruz…Umarım daha uzun yıllar sürer bu. Nice sağlıklı ve mutlu yıllara…
Görüyorsunuz baştaki soru hala yanıtını bulmuş değil kafamda: Geçmiş bir demet orkide, ama gelecek sadece umut…
00
Nazım Hikmet, Yaşamaya Dair ismindeki şiirinin bir yerinde şöyle der mapustaki yaşam sevincini yitirmiş, kararmış genç bir yüreğe:
Düşmana inat/Bir gün fazla yaşamak.
Marksizmde, yaşamak, faşist yorumda olduğu gibi, duygulardan arınmış, robotlaşmış bir görev emri değildir . Yahut, savaşmak dayatması…
Marksizmde, yaşamak, gelecek kuşaklara daha adil/eşitlikçi, özgür savaşsız, daha yaşanabilir bir dünya armağan etme kavgasıdır. Ama, yaşamın güzelliklerinden hiç kopmadan…
“Bir ağaç gibi tek ve hür/ve bir orman gibi kardeşçesine yani..
Yaşamak, sanatsal bir anlam da kazanır böylece…
00
Her şeye rağmen…
“Yaşamak güzel şey be kardeşim…”
Ama şöyle adam gibi…
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
