Uzun zamandır telefonla ulaşamayınca birçok arkadaşla yeniden ilişki kurup senden haber almaya çalıştım, sonuç olumsuzdu, ulaşılamıyordun. Meğer telefon evde unutulmuştu, sen hastanedeydin, yeğenimin beni arayıp haberdar etmesiyle, yüreğim acılı da olsa biraz sevinme şansım oldu. Uzun zamandır yoğun bakımdaymışsın ve epeyce kilo vermişsin, eve çıkınca ve kendine gelince aratacaktı yeğenim. Bu söz veriş, direnme gücümüzü artırmalı senin de, benim de. Nasıl saptanır ve o saptamadan hangi yola çıkılır bilemiyorum ama bildiğim tek şey, yaşamımızın direnmelerle yaşlandığı ve direnmelerle sonlanacağıdır. Aslında ben de çok sağlıklı değilim, bir de üstüne üstlük çürümelerin oluşturduğu psikolojik hastalık da yanı başımızda nöbetçi.
Emperyalizmin çok başarılı bir çözme projesini yaşama geçirdiği tartışmasız. Bizler yetmişli yaşlardayız ve en azından elli beş yıldır bu eyleme tanıklık etmekteyiz ve son dönemde varılan nokta akıl işi değil. Korku ve yılgınlık kendi kendine çürüyen bir yapıyı saldı içimize. Yaklaşık bin dokuz yüz yetmişlerden bu yana hem şiir adına, hem de devrimcilik adına arkadaşlık yapıyoruz. Yürüdüğümüz yollara, geçtiğimiz engellere tanığız. Yaşamımızın içselleşen bu yanı elbette acılar bıraktı, bırakıyor bize. Ancak başı dik yaşamanın sıkıntısını ta başından beri bilerek bu yola yoldaş olduk.
İster bir işkence sorgusu olsun, isterse sıradan bir sorgu, ne iş yaparsınız? Sorusuna vereceğimiz yanıt hiç değişmez: devrimcilik ve şairlik. Biliyorum, şimdi birileri hemen kızacak ama bu doğruyu yinelemekten başka da çıkışımız yok bence. Birbirini tanımak da bir içselleştirme eylemidir. Bu içselleştirmeyi kotardığımız için rahat konuşabiliyoruz.
*
Şimdi tek işin var, bir an önce iyileşip telefonuma yanıt vermen.
Canımı sıkan birçok şeyi yazmıyorum ama bir yerlere de dokunma gereği duyuyorum. Çok kullandığım tümcelerdendir, “elini taşın altına koymak” ve “eteğindeki taşı dökmek.” Edebiyatımıza mutfaklık eden birçok dergi yayımlanıyor, İstanbul’da, Ankara’da, İzmir’de, Adana’da ve başka yerlerde. Bu mutfaklarımızın haberi vardır el.et Timuçin Özyürekli diye bir şairden, yazardan. Ne zaman bir özel sayı yapıp görevlerini yerine getirecekler, bekliyorum.
Ha olur, olmaz, önemli değil. Bu dünya öylesine hesapsız, sorgusuz,gelip geçilen bir yer değil. Sen iyileşmene bak ve beni ara sevgili kardeşim.