GEÇERKEN BAKTIM YAŞAMA
H.Hüseyin YALVAÇ

Geçerken baktım yaşama çok acılı çok ölümlüydü
Acısını rüzgâr dağıtıyordu ölümünü fırtına
Gözlerimi yaşlı bıraktım her baktığım an’a
İçimdeki bitmeyen kanamayı kimler anlaya
*
Bir ses sürekli kulaklarımda
Yaşamın sırtındaki yükünü bir hamal gibi taşı bakalım
Yükü bir ekmek etmeyen hamal
İsyanın gizliyse yüreğinde hâlâ
Bence sen şimdiki halinle kal
*
Ölünce insan
Çiçeğe durur mu son soluğu
Yağmur utanıp kar olsa
Sonrasında acın taşlaşmış buz
Göz yaşların kendini boğsa
Neyi nasıl çevirebilirsin istediğin yana
Kurudu yeniden damarlarımın kanı
Kusura bakma
*
Dalgınlığım yaşlılıktan değil
Gittikçe çürüyen yaşam anlarından
Ne olur sevgili başını çevirme bu yana
Sen orada ben burada
Hem yan yana
Hem yana yana
Yaşam dediğimiz insandan hatıradır insana

Saray, 24 Ocak 2020