İlkten, yanıtı üzerinde çok da kafa yorulması gerektirmeyen, ama yine de konuya girmek için gerekli olduğunu düşündüğüm bir soru açacağım:

CHP (aynı yalınlıkta AKP’yi de düşünebilirsiniz) yerel seçimde Ankara ve İstanbul’u tek başına kazanabilir mi ?

Bu nerdeyse imkansız. Çünkü CHP’nin “kemik” oyu ortada: %25 filân…Buna, İmamoğlu ile Yavaş’ın kişisel oyalarını da ekleyin. En iyimser yaklaşımla her iki ilde çok çok %35’i bulabilirsiniz.

Sonuç ?

CHP’nin özellikle Ankara ve İstanbul’da “sıcak oy”a ihtiyacı var. Bu da ister “ittifak” deyin ister “işbirliği”, kendisine yakın bulduğu, ayrıca işbirliğine müsait partilere el uzatmalarını zorunlu kılıyor.

Peki kim onlar ?

Akla elbette ilkten milliyetciler geliyor: Atatürkçü, Laik…altının ideolojik bakımdan daha fazla partiler !..Tabii öncelikle de İyi Parti…İyi Parti’nin öncelik almasının nedeni Mayıs seçimlerindeki 6 milyon civarındaki oyu…

Kurultayı Kılıçdaroğlu alsaydı, kapısını çalacağı ilk parti İyi Parti olmayacaktı. Kurultayda yaptığı konuşmalarda, “sırtımdaki hançer” olarak nitelediği İyi Parti ile köprüleri zaten atmıştı.

Kılıçdaroğlu, seçim stratejisinde İyi Parti, “dış kapının modeli” olacaktı çok çok. Yani çok zorunlu bir durumda kapısı çalınacak parti…

Peki Kılıçdaroğlu’nun gerektiğinde esnek davranabilen bir politikacı olarak niçin böyle katı bir tavır takınmıştı ?

Kürtlerle daha kolay ve sıcak bir seçim ittifakı yapılabileceği düşüncesiyle…

Kürtlerin (partilerinin ismi netleşmediği için böyle bir etnik ayrım yapıyorum) Kılıçdaroğlu sempatisi Mayıs seçimlerinde gözlenmişti. Kaldı ki, geçen ay seçim stratejilerini; “Doğu’yu bize bırakın, Batı için İttifaka açığız” şeklinde açıklamışlardı.

Bu genelleme elbette teorikman AKP’yi de içeriyordu gerçi; ama Kılıçdaroğlu Kurultayı alsaydı, esas el uzatacakları parti CHP olacaktı…

Bakıyorum…

Örgür Özel’in İttifaklar siyasetinde (ki stratejik yaklaşımının temeli demek bu ), Kürtlerden çok İyi Parti var. Özgür Özel’in son yaptığı bir söyleşide “abla-kardeş” muhabbeti’ni yeniden gündeme taşıması da bunu gösteriyor. Bu yaklaşıma göre Özel, en azından iki büyük şehirde İyi Parti ile işi bağladıktan sonra yüzünü Kürtler ile kendi solundaki partilere dönecek.

Buradan bakıldığında Özel’in ittifak politikası, Kılıçdaroğlu’nun Kurultayda ucunu gösterdiği ittifak politikasının sağında görülüyor.

Peki “solcu” Özel’i, sağcı Kılıçdaroğlu’ndan daha çok sağa iten bu politikaların nedeni ne ?

Seçimden lokal de olsa ille de bir başarı çıkartma pragmatizmi ! Özel’in böyle bu başarıya ihtiyacı var. Eğer CHP yerel seçimin genelinde yerinde saysa bile elindeki büyükşehirlerin bir kısmını kaybederse, CHP’de bir olağanüstü kurultayın kapısı da aralanır Özellikle de İmamoğlu’nun İstanbul’u kaybedip “başta kalması” durumda ayrıca kaldı ki mutfağına dönmeyip aktif siyaseti sürdüreceğini açıklayan Kılıçdaroğlu da pusuda !..