Genellikle akşamları iş çıkışı Yalı caddesinde bulunan Nural Balıkçılık-3’e gidip, bir bira içerim..

Günün stresini atarım bu şekilde.

Evet bazen aşırıya kaçtığımda oluyor.

Ama o kadar da olacak..

Nural Balıkçılık, midye-bira keyfini tadacağınız Ereğli’deki neredeyse tek yer.

Ustası Şenol Baykan namı değer Sarı Şenol, çocukluk arkadaşım.

İyi bir aşçıdır. Deniz ürünleri üzerinde ihtisas yapmış sanki.

Sarı Şenol’un yanında, bir garsonumuz var.

Adı Temel, kendisi Ormanlı Cuma köyünden..

2 çocuğu ile yalnız yaşayan bir vatandaş.

Geçenlerde yine günün yorgunluğunu atmak için Şenol’un yanına gittim.

Temel dertli!.

Sordum: “Hayırdır Temel?”

Temel mütevazidir. Yaş-başa bakmadan herkese ‘abi’ diye hitap eder..

“Abi, okul sezonu açıldı.”

“Evet. Ne var bunda. Çocukları yazdır işte.”

“Abi, hangi parayla?”

“Deme öyle, nedir maliyeti bunun?”

“Abi çocukları yazdırdıkta, kıyafetleri kaldı”

“Kıyafet dediğin nedir Temel? Alt tarafı bir gömlek 2 pantolon”

“Abi bir pantolon, bir gömlek, bir süeter, birde bunun ayakkabısı var. Bunlar zaten 200 tl tutuyor. 2 çocuk var bende. 400 tl. Birde eşofman takımı çıkarmışlar mecburi 120 tl oda. Ben zaten asgari ücret alıyorum. Ucuzunu arıyorum. Tek bir dükkana vermişler. Satış işini. Ordan almamız lazımmış. Çocuklar ne yiyecek ne içecek. Hocalar kullanacakları tahta kalemleri bile bize aldırıyor. 3 renk olacakmış. Yandım ben. ”

Konuyu biraz araştırınca, neredeyse tüm velilerin isyanda olduğunu gördüm.

Birde evine ekmek götürebilmek için 50 sinden sonra çalışan vatandaşların durumunu düşününce isyan etmemek elde değil.

Milli Eğitim Müdürümüz Turan Akpınar, bu şikayetleri hiç mi duymuyor!.

Bir okul yetkilisi, velilerden öğretmenlerin ders vermek için kullanacağı ‘tahta kalem’i nasıl ister?

Anlayabilmek mümkün değil!.

Milli Eğitim Bakanlığı, okullara bu araç-gereci sağlamaktan aciz mi?

Sanırım değildir!.

Umarım tüm bunların mantıklı bir açıklaması vardır.