Daha önce de yazdım:

Başkanlık Sistemini idealize eden birisi değilimdir, ama karşı da çıkmam. Bence bu bir biçim sorunudur, uygulama kolaylığı getirdiği için kabul de edilebilir.

Daha da ileri gideceğim:

Bizdeki başkanlık sisteminin dünyada başka bir örneği yok, ama revize edilmesi koşuluyla o da Türkiye için orijinal bir seçenek olabilir.

Biliyorum, netameli bir kulvara girdim, bu yüzden söylediklerimi açmam gerekiyor:

Demokrasi, eski Yunanca bir sözcük ve halk yönetimi anlamına geliyor.

Antik Yunan/Site demokrasilerinde yöneticileri doğrudan halk seçiyordu. Sitelerin müfusu az olduğu için bu mümkün olabiliyordu.

Ancak, halk kavramı içinde kadınlar ile köleler yeralmıyordu; ataerkil ve ayrımcı bir demokrasiydi bu.

Sokrates’in ünlü savunmasında agorayı dolduran halka, “Atina’nın erkekleri !” diye seslenmesi rejimin ayrımcı ve ataerkil niteliğini gösteriyordu.

17- ve 18. yüzyılda  ortaya çıkan klasik/liberal demokrasilerde temsili seçimler yapılıyordu: Halk, ülkeyi yönetenleri değil, ülkeyi yönetecek olanları seçecek kişileri seçiyordu.

Bizim eski rejimimiz de böyleydi. Halk yasama organını/meclisi seçiyordu; meclis de hem devletin ve hem de hükümetin başını seçiyordu.

Başkanlık sistemi bu yapıyı değiştirdi. Yasama erki ile Cumhurbaşkanlığı ayrı ayrı seçiliyor. Cumhurbaşkanı ülkeyi yönetecek hükümeti, meclisin dışından seçiyor. Hükümette tek seçilmiş cumhurbaşkanı olurken, atanmış konumundaki Bakanların meclise karşı sorumluluğu bulunmuyor. Böylece tek yetkili olarak Cumhurbaşkanı kalıyor. Ülkeyi “Tek Adam” yönetiyor.

Bu nedenle meclis ya da yasama, biçimsel bir organa dönüşüyor.

Gerçi yasaları yine meclis onaylıyor, ama onaylamasa da sorun çıkmaz. Cumhurbaşkanı kanun hükmündeki kararnamelerle ülkeyi yönetir.

Bu sistem, meclisin etkin şekilde devreye gireceği bir revizyonla pekâlâ daha da demokratize edilebilir. Başta söylediğim bu !

Burada önemli olan ülkeyi yöneten cumhurbaşkanının dünya görüşüdür. Yarın Türkiye’de CHP iktidara gelse, Erdoğan’ın yerine İmamoğlu seçilse, bu kez Erdoğan’ın yetkilerini İmamoğlu kullanmayacak mı ? İmamoğlu yetkilerini kullanırken alacağı kararlar halkın çıkarına da olsa, sırt meclisten çıkmıyor diye nlara karşı mı çıkacağız ?

Yönetimde biçim değil, içerik önemlidir.

Halkın çoğunluğunun iradesi ile yönetimin uygulamaları örtüşüyorsa yönetim biçiminin çok önemi yoktur.

Bu tabii ki klasik demokrasiye karşı olduğum anlamına gelmiyor. Sadece Başkanlık Sistemini daha pratik buluyorum, o kadar.

Sorun, yönetim biçiminde değil, onu da belirleyen toplumsal sistemdedir. Temelde kapitalizmin bencilliği, hoyratlığı , eşitsizliği, sömürgenciiği yatıyorsa, o yapının çatısı isterse altından olsun, halkın çıkarları açısından çok şey değişmez özünde.

Başa sarıyorum:

Benim itirazım Başkanlık Sistemi’ne değil, sistemin meclisi biçimselleştiren katı merkeziyetçiliğine !..

“BİT ATMAK” MERTLİK MİDİR ?

En son Sözcü’ye transfer olan spor yorumcusu Erman Toroğlu, Sözcü’deki ilk programında, TFF Başkanı ile Galatasaray Başkanı Özbek arasındaki bir konuşmayı afişe (!) etti. GS Başkanının TFF Başkanına, “Bu yıl şampiyon olmaya mecburuz, ona göre” şeklinde sözler söylediğini açıkladı. Ancak, açıklamada açık kapı da bırakılmıştı. Duyum doğru muydu, değil miydi, Hoca emin değildi…

Belge yok, kanıt yok, dedikoduyu “duyum” diye atıyorsan ortaya, koskoca bir camiayı lekeliyorsun!

Halk arasında bu tür kurnazlıklara “bit atmak” denilir. Bir soru veya bir dedikodu atılır ortaya, sonra keyifle geriye çekilinip kaşınanlar (!) izlenir.

Benim tuhafıma giden Sözcü gazetesinin bit atma olayını mertlik olarak yaftalayıp yeni transferini savunmasıydı !

Benim oğlum Sina, siyasi bir duyumu haber yaptığı için şikâyet üzerine yargılandı ve 3 yıl 4 ay hapis cezasına çarptırıldı. Ko

şullu tahliye yasası çıkmasa hâlâ hapiste olacaktı.

Toroğlu’nun açıklaması yüzünden ifadesinin alınmasına bir gazeteci olarak üzüldüm.

Ama yeniden altını çizeceğim:

Koskoca bir camiayı töhmet altında bırakan bir dedikoduyu yarım ağızla dile getirmenin mertlikle, doğrulukla, dürüstlükle ne ilgisi vardır !

Elinde doğrulanmış bir bilgi/belge varsa adam gibi açıklar gazetecilik görevini yaparsın. Yarım ağızla dedikodu açıklamanın mertlikle, doğrulukla, sözünü esirgemezlikle ilgisi yoktur ! Toroğlu’nu bilemem, ama Sözcü’ye yakışmadı bu yaklaşım !..