Türkiye’de kaç milyon göçmen olduğu tam bilinmiyor. Resmi rakam 3 milyonun biraz üzerinde. Ama, genel tahmin bunun üç katı…

Göçmenler içinde Suriye’liler çoğunluğu oluşturuyor. Bu yüzden göçmen sorunu, Suriyeliler sorunu olarak karşımıza çıkıyor genelde.

Göçmenler, düzenli ve düzensiz diye ikiye ayrılıyor. Düzensizleri ülkede kaçak Afrikalı Müslümanlar olması.

Türkiye’deki göçmen/Suriyeli sorununa farklı bakış açıları var.

İktidardaki İslamcılar/muhafazakarlar, Suriyeli göçmenler “savaş mağduru din kardeşlerimiz” şeklinde yaklaşıyorlar. Bu ümmetçi bakış açısı, Yeni Osmanlıcı siyasal bakış açısı ile de örtüşüyor. Muhafazakarlar için göçmenlerin soy değil, inanç kimliği önemli. Bu doğal, çünkü muhafazakarlar milliyetçi değildir. İktidar, kuzey Afrika kökenli Müslüman göçmenlere de aynı pencereden bakıyor. Şöyle düşünüyorlar:

Türkiye, Osmanlının içinden çıkmış, onun her alandaki mirasını taşıyan büyük bir ülke olarak Müslüman göçmenleri bir şekilde içselleştirir…Bu bakış açısı, Suriyeliler sorununu sorun olarak görme eğiliminde bile değil.

Patronlar ise göçmenlere/Suriyelilere işçilik maliyetini düşürecek/düşüren bir fırsat olarak bakıyorlar. İstihdam fazlasının ücretleri indireceklerini, bunun işçilik maliyetini düşüreceğini ve bu şekilde artı-değerin daha büyük miktarda kâr olarak kendilerine döneceğini düşünüyorlar. Ucuz kalifiye işçilik kapitalistlerin her zaman ağzını sulandıran bir taam olagelmiştir zaten.

Nitekim bu gün toplam istihdam içinde Suriyelilere önemli bir oranda. Bu yüzden hiçbir kapitalist Suriyeli emekçilerin ülkelerine dönmesinden yana değil.

Göçmen sorununa en radikal ve sert şekilde yaklaşanlar milliyetçiler, doğaları gereği, göçmenleri “yabancı”olarak görüyor, yabancıların çoğalmasının demografik yapıyı bozduğunu, bir türlü istifası konumunda olduklarını; ekonomik, sosyal ve kültürel bakımlardan ülkeye/topluma zarar verdiklerini, milli değerleri yozlaştırdıklarını ileri sürüyorlar. Tüm göçmenlerin ülkelerine gönderilmesini istiyorlar örneğin merkez solda sayılan CHP de göçmenlerin evlerine gönderilmesinden yana milliyetçi bir tutum içinde.

Peki sol nasıl yaklaşıyor soruna ?

Farklı yaklaşımlar var. Tümünü özetleyip yazıyı uzatacağıma soruyu şöyle soracağım bu kez:

Sol nasıl yaklaşmalı soruna ?

Bence, milli/antiemperyalist ve antikapital/sınıfsal açılardan.

Milli bakış açısı, göç olayına nesençellik açısından yaklaşılmasını öngörür. Soru şudur: Suriyelilerin önemli bir kesimi niçin göç etti ülkemize ?

Bunun yanıtını biliyoruz: ABD’nin Suriye dahil belli-başlı Ortadoğu ülkelerini bölme projesi (BOP) kapsamında komşumuza saldırması nedeniyle…Savaş, sınırımızda yaşayan Suriye’lilerin ülkemizin topraklarına sığınmalarına yolaçtı. Başlarda göçmen kabülü insani bir olaydı. Çünkü sığınmacılar içinde kadınlar, yaşlılar ve çocuklar ağırlıktaydı. Ancak zaman içinde durum değişti. Normalde ülkelerinde kalıp ABD ile onun bölgedeki paramiliter gücü olan PKK’ya karşı savaşmaları gereken gençler de Türkiye’ye akmaya başladı.

Bu, kabül edilemezdi ve edilemez. ABD’ye karşı savaşmaları gerekirken Türkiye’ye iltica eden vatan haini asker kacaklarını içselleştirmek zorunda değiliz. Öncelikle bunlar ülkelerine dönmelidir. Bunun dışında özellikle kaçak yolardan ülkemize giren ve üretime katılmayıp lümpenleşen, illegal etkinliklerde bulunan, içerdeki tarikat-cemaat etkinliklerine katkı sunanlar da öncelikle yurtdışına çıkartılmalıdır.

Şu gerçeğin altını çizeceğim bu arada:

Suriyelilerin geniş bir kesimi ucuz emek olarak ekonomimize önemli katkı sağlıyorlar. Patronlar tarafından vahşice sömürülüyorlar. Solun bir görevi de milliyetine bakmaksızın bu vahşi sömürüye karşı çıkmaktır. Enternasyonalizm bunu gerektiriyor. Ayrıca, emekçi Suriyelileri faşist baskılara karşı savunmak solun görevidir.

Suriyeliler sorunu’nun en radikal çözümü, Suriye ile yeniden diplomatik ilişkiler kurmaktan geçiyor. Tersine göçün en akılcı yolu budur. Zaten sol da bunu savunuyor.