Buralarda çoğu insan kendinin ‘gökten zembille indiğine’ inanıyor ya da inandırmaya çalışıyor başkalarını. Böyle düşünenlerden insanları uzaklaştırmak ve doğrulara yaklaştırmak için, iyi kötü biraz şairliğim, yazarlığım varsa, bu benim gökten zembille indiğimi göstermez aksine üzerimde emeği olanları gösterir. Bu nedenle, hem üzerimde emeği solanları anmak hem de edebiyatımıza, eğitimimize not düşmek istedim bu yazıyla.

Öncelikle anne ve babamın katkısını belirtmeliyim. Sonrasında Kırkhan’da ilkokul birinci sınıf öğretmenim Ökkeş Aray’ı, Kars’ta ilkokul 3. Sınıf öğretmenim Haydar Uğraş’ı, ilkokul dört ve beşinci sınıf öğretmenim İzmir Eski Foça’da İbrahim Dingil’i, Yine Eski Foça’da ortaokul Türkçe Öğretmenim Güler Köseoğlu’nu, Kdz. Ereğli’de Lisede edebiyat öğretmenim Sabahattin Dündar’ı anımsatmalıyım.

Karadeniz Ereğli’den devam ediyorum üzerimde emeği olanlara: Araştırmacı yazar gazeteci Sina Çıladır; Şair Ertuğrul Oğuz; Şair Ruhi Göktekin; Mizahçı Savaş Büke; Ankara’ya geçtiğimde Toplum Kitabevi sahibi öykücü Remzi İnanç, Şair Hasan Hüseyin Korkmazgil hemen aklıma gelenler. Üniversite dönemi İzmir’deyiz. Başta Attilâ İlhan olmak üzere Abdullah Neyzar Karahan, Muzaffer İzgü, Sefer Aytekin. Sonrasında İstanbul. Hasan İzzetin Dinamo, Zihni Turgay Anadol, Güngör Gençay, Ömer Nida, Ruşen Hakkı. Pablo Neruda’dan biraz hırsızlık yaparak, ‘yerli yabancı kitabını okuduğum tüm şair ve yazarların üzerimde emeği vardır.

Elbette diğer bir emek sahibi de yaşadığım hayattır.

Gökten zembille inmedim ama vardığım her noktaya emek yardımlarıyla vardım. Vermem gereken emeklerden de hiçbir zaman çekinmedim. Gökten zembillerle inenler haydin başka kapıya.

Saray, 07 Nisan 2022.