Önce şu gerçeğin altını çizeceğim:

Süregiden ekonomik krizi pandemi yaratmadı, kriz zaten vardı. Pandemi krizi yoğunlaştıran bir etken oldu sadece.

Ekonomik krizler en çok fiyat artışlarında gözlenir. Buna enflasyon diyoruz.

Halkı enflasyona ezdirmemek için, her altı ayda bir memurlar ile emeklilerine ve Bağkur-işçi emeklilerine zam yapılır.

Yine yapıldı.

Ama, devede kulak !

Çünkü hesaplamalar temel ihtiyaç mal ve hizmetlerindeki artışa göre yapılmıyor.

Türk-İş’in hesaplamalarına göre 4 kişilik bir ailenin sadece aylık gıda harcaması 2431 TL. Buna karşılık asgari ücret (son zamla birlikte) 2825 TL. oldu.

Peki nerededir kira, elektrik, su, doğalgaz ve eğitim, giyim kuşam gibi öteki harcamalar?

Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (TÜRK-İŞ) Bir ailenin yoksulluk sınırı’nı 8,436 TL. olarak açıkladı.

Bu böyle gitmez !

Çözüm ne ?

Beton ekonomisinden üretken ekonomiye geçmek !

Bunun yolu da tasarruftan, yatırımdan, üretmekten ve ihraç etmekten geçiyor…

Devletin itibarını koruyacağız diye akıl almaz savurganlıklar yapmak sosyal bir politika değildir.

Son zamların da sabit gelirlilerin derdine deva olamaması, birşeylerin yolunda gitmediğini gösteriyor!..