Zaman ne kadar çabuk geçmiş…Yıl 1978.  Uyanış Gazetesi’nde başladım gazeteciliğe,Eşimle de orada tanıştık.

Bu arada ulusal bir gazetenin (Aydınlık)muhabirliğini yapıyorum.Orada haberlerim ve röportajlarım yayınlanıyor.Bu arada Yeni Ses diye bir dergi çıkartıyoruz eşimle, bir süre devam etti.Ben sanat sayfasını yapıyordum.Gerçekten çok keyifli yıllardı.Sanatcılar,siyasetciler toplumun çeşitli kesiminden insanlar ile tanışmak, onlarla sohbet etmek bulunmaz bir nimetti.O günleri arıyorum.Ne güzel günlerdi!...

Ereğli’de faal gazetecilik yapan başka bayan gazeteci de yok o aralar. Şirin Ereğli’nin yazıişleri müdürlüğünü yapan,  rahmetli Süheyla Erel abla vardı,ancak benim gibi sahaya çıkmazdı.Kendisini evlendikten sonra,sık sık çarşı içindeki elektronik eşya satan dükkanında ziyaret ederdim.Çok severdim Süheyla ablayı, o da beni.

Gazeteler az o dönemde,ama inanılmaz saygı görüyorlardı.Çünkü mesleklerini ayağa düşürmüyorlardı.

Maddiyatla satın alamazdınız gazetecileri.Kişilikli onurlu gazeticilerdi onlar.Duydukları haberi teyit etmeden asla haber yapmazlardı.Yapmazdık.Çünkü gazetecilik bunu emrederdi.Haber yazarken;ya doğru değilse, ya bu birilerinin işine geliyorsa, ya beni birileri kullanıyorsa,gibi soruları kendi içimizde sorgulardık.Alınterimizin dışında parayla pulla işimiz olmazdı.

Bir de bu günlere bakın!...

Size,22 Eylül1979 yılında Aydınlık Gazetesin’de çıkan bir röportajımın.küpürünü sunuyorum aşağıda…( Henüz evli  değilim soyadım Arslan’dı o günler)

Bu röportajı seçmemin nedini  var Ereğli’nin/Alaplı’nın fındık taban fiyatı sorunu,1979’da da vardı.Resimde yerelan Fiskobirlik yönetim kurulu başkanı