Bu sabah efkâr bastı beni

•Fox TV’de konu Zonguldak. Konuşanın kim oldğunu öğrenemedim.
Diyordu ki: “ Eemeğin başklenti diyorlardı, bu gün emeklilerin başkenti oldu(?)”.
Dalıp gittim geçmişe…

• İlk kez gördüğümde Zonguldak(70 yıl önce) Defneler kendiydi.
Bugün her yer bina… İçinden tren geçerdi-Kıyısı deniz, iki yakalı-iki tepeli bir tek caddeli şehir: Gazipaşa… Ne olduysa orada oldu her şey…Fevzipaşa caddesi is siyaetin merkeziydi...

• Siyasetin, ticaretin, sanat ve kültürün, kömürün, yitip giden ömürlerin, her şeyiyle sömürülen bir başkent şimdi… Sahipsiz; çöken, göçen ve yalnız-sahipsiz bir kent…

Neden? Demirel’in dediği gibi: “ Zonguldak var, Zonguldaklı yok!”tu. Doğruydu. Yerlisi yabancısı birbirine karıştı. Kentinde lobi kuramadı, kurup da Ankaraya taşıyamadı. TBMM’de görev yapanların listesine balın; 70’li yıllara kadar hep yabancı kökenlerin çoğunluğunu görürsünüz. Yerliler de bir şey yapamadı…

İçinden iki il çıkardık: Bu, çıkmaz sokağın başlangıcıydı. Devleti temsil eden kurumları bir bir yitirdik. Madenler siyasetin arka bahçesi idi. Kalkınmada öncelikli yörelerden sayıldık, kalkınamadık. Hep sağ iktidarları kazandırdık. Turizm cenneti Zonguldak yerine, ege Akdeniz sahillerinde yatırım yaptık…

* Kötü yönetildi Zonguldak:Genelde de, yerelde de. Bugün göç alandan, göç veren kente dönüştük. Ülkemin çok yerinde mahallelerimiz var.Kimsenin kimseden haberi yok. Hemşeri dernekleri kurdular, seslerini duyuramadılar. Bilgi birikim yoksunuydu çoğu.
Kısacası var Zonguldak, yok Zonguldak. Bu bölümün özeti budur… (Devam edecek)