Sık sık anımsadığım ozanlarımızın ölmeyen dizeleri

 Orhan Veli Kanık

ne atom bombası,
ne londra konferansı;
bir elinde cımbız,
bir elinde ayna;
umurunda mı dünya!

Diyerek dünyayı umursamayanları eleştiriyor sanki Orhan Veli.

Âşık Veysel

Olmayasın karaktersiz
Çok konuşan yerli yersiz
Adın doğru kendin hırsız
Karanlıkta dolaşırsın…

Derken belki de cahilliği eleştiriyordu… Âşık geleneğinin son büyük temsilcilerinden olan Âşık Veysel, bir dönem yurdu dolaşarak Köy Enstitüleri’nde de saz hocalığı yaptı.

Orhan Veli

“Hiçbir şeyden çekmedi dünyada
Nasırdan çektiği kadar;
Hatta çirkin yaratıldığından bile
O kadar müteessir değildi;
Kundurası vurmadığı zamanlarda
Anmazdı ama Allah’ın adını,
Günahkâr da sayılmazdı.
Yazık oldu Süleyman Efendi’ye.”

Halkın ta kendisidir Orhan Veli… Büyük şairin ölümü bile belediye çukuruna düşerek olmuştur. İsterseniz ne kadar halktan olduğunu tartışmayalım… Gerek şiirlerini yazdığı temalar gerekse kullandığı dil ile gerçeklerle yüzleştirmeye çalıştığı bu koca halkın garip akımıyla harmanladığı edebiyat düşüncesinden bahsediyorum… Bugünlere görebilseydi ciddi ciddi Bağcılar’ı anlatırdı üstad. Bağcılar da onu anlardı herhalde… 

Nazım Hikmet

Öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı

YAŞAMAK ŞAKAYA GELMEZ,

BÜYÜK BİR CİDDİYETLE YAŞAYACAKSIN

BİR SİNCAP GİBİ MESELA,

YANİ, YAŞAMANIN DIŞINDA VE ÖTESİNDE HİÇBİR ŞEY BEKLEMEDEN,

YANİ BÜTÜN İŞİN GÜCÜN YAŞAMAK OLACAK.

YAŞAMAYI CİDDİYE ALACAKSIN,

YANİ O DERECEDE, ÖYLESİNE Kİ,

MESELA, KOLLARIN BAĞLI ARKADAN, SIRTIN DUVARDA,

YAHUT KOCAMAN GÖZLÜKLERİN,

BEYAZ GÖMLEĞİNLE BİR LABORATUVARDA

İNSANLAR İÇİN ÖLEBİLECEKSİN,

HEM DE YÜZÜNÜ BİLE GÖRMEDİĞİN İNSANLAR İÇİN,

HEM DE HİÇ KİMSE SENİ BUNA ZORLAMAMIŞKEN,

HEM DE EN GÜZEL EN GERÇEK ŞEYİN

YAŞAMAK OLDUĞUNU BİLDİĞİN HALDE.

YANİ, ÖYLESİNE CİDDİYE ALACAKSIN Kİ YAŞAMAYI,

YETMİŞİNDE BİLE, MESELA, ZEYTİN DİKECEKSİN,

HEM DE ÖYLE ÇOCUKLARA FALAN KALIR DİYE DEĞİL,

ÖLMEKTEN KORKTUĞUN HALDE ÖLÜME İNANMADIĞIN İÇİN,

YAŞAMAK YANI AĞIR BASTIĞINDAN.