Osmanlı Devleti'nde ekonomik alanda yabancılara tanınan olanaklarla, gelişmemizin kaynağının kurutulduğunu, Atatürk şöyle belirtiyor:

"Tanzimatın açtığı serbest ticaret devri, Avrupa rekabetine karşı kendisini savunamayan ekonomimizi bir de iktisadi kapitülasyon zincirleriyle bağladı. İktisat alanında bizden çok kuvvetli olanlar yurdumuzda bir de imtiyazlı durumda bulunuyorlardı. Gelir vergisi vermiyorlardı. Gümrüklerimizi ellerinde tutuyorlardı... Rakiplerimiz, bu suretle gelişmeye elverişli sanayimizi de mahvettiler. İktisadi ve mali gelişmemizin ve ilerlememizin önüne geçtiler."

Atatürk, Birinci dünya Savaşı'ndan sonra Türkiye'yi işgal eden kapitalist devletlerin yurdumuzu "nameşru emperyalizm ve kolonizasyon siyasetleri ile istila etmek" ve Türkiye'nin çeşitli önemli yerlerini "savaşı kazanan devletlerin sömürgelerine katmak" isteyişlerini tekrar tekrar belirtmiştir.

Yunanlıların bile amaçlarının ekonomik sömürme olduğuna şöyle değiniyordu: "Yunanlılar bizim memleketimizin servetini çalmaktan başka bir gaye beslemiyorlar.

Aslında Türkiye'yi sömürmek için onu istilaya ve ezmeye karar vermiş olanların, Batılı devletlerin esas halk kitleleri değil, sermayedarları ve yöneticileri olduğunu, Atatürk şöyle belirtiyordu:

Yaşamak isteyen milletimizin talebi basit bir kelimede mündemiç ve gayet meşrudur: istiklal! Avrupa'nın rüesayı idareden ve sermayedarlardan ayrı olan asıl milletleri, bizim hayatımızı bize çok görmüyorlar. Eğer bugün Fransız milleti ile İtalyan milleti ile hatta ingiliz milleti ile muhasama halinde bulunuyorsak, bu milletlerin seslerini işittirememelerinden ve kendi rüesayı idarelerinin istila ve sermaye emelleri için bizi imha etmelerine ses çıkaramama-anndandır. Bu devir, ... milletimizin fiilen ve muttariden imhasını sermayedarların kendi menfaatlerine muvafık zannettikleri devirdir. Bu devri atlayıp milletleri söylemeye davet etmek için yaşamaya, haklı olduğumuzu ve hayatımızı elimizden almak için kendilerinden birçok hayatlarını feda etmek lazım olduğunu ispat edeceğiz."