İktisat Fakültesi’nde okurken en sevdiğim ders pazarlamaydı.
*
İŞ yeri mi açcaksın, mal mı üreteceksin en önemli iş pazarlama tekniklerini doğru saptamaktı kuralına göre. İsterseniz örnekleyim:
“Mehmet Kocamaz, Fatih’te bir şarküteri yeri arar. Dükkân kottadır. Mutlu olmaz, bulduğu ikinci kattaki dükkâna yerleşir. Ama görür ki, cadde üstünde olmak gerekirmiş- Prof. Mehmet Oluç anlattı.
*
Yan yana iki gıda marketi vardır. İkisi de aynı markalarla çalışır. Ali, aldığı ballerı bir ayda ancak satar. Veli balları bir haftada bitirir. Ali sorar; bunun sırrı ne? Veli yanıtlar: “ Sen bal değil, sirke satıyorsun Abi” der. Özcesi, güler yüz tatlıdir nihayet…
*
Ülke içindeki büyük işlerde-yatırımlarda ise fizibilite( kriterlere uygun yer- ayrıntıyı iktisatçılar bilir) gereklidir. Ayrıca, pazarlama şirketi kuramayan firmalar, profesyonel kadrolarla çalışmayan şirketler kısa sürede batarlar (Devrektaş gibi).Sonuçta kooperatifler, HALKA AÇIK ŞİRKETLER mezarlığı oluşur ülkede.
*
Ekonomik sisyemlerin siyasi modellere göre tercih edilmesi, ülkemde her yönüyle geleceği belirliyor pazarlamada. Kapitalist, Karma, Liberal sistemlerin geçmişinde bunlar önemli rol oynar. Ne var ki, her şeyi belirleyen siyasetçi olursa, piyasadan yetişen bir anlayışla sistemleri dejenere ederse o ülkede gel-git’li politikalarla, eksikli demokrasilerle bir yere varamazlar.
*
30 yıllık iş yaşamımda, 4 yıllık öğrenimim sürecinde bunların türlü çeşitlisine tanık oldum. Ne var ki, son çeyrek yüzyılda yaşadıklarım beni şaşırttı.
Niyeti okumuyorum elbet !
Kdz’li hutbede “çorap üzerin mes edilir” deyince. Adam “hiç oyle olur mi?” der. Hoca seslenir: “Ben bu cemaati boyle boyle topladım. Sen de bir yol bul kendine” der. Biz şimdi böyle bir süreci yaşıyoruz…