Koşucu dedemiz Safder Kartoğlu, torunu Can Gürses ve benim için söz büyücüsü demişti. Mutlandık elbet ! Ama söz mühendisini duymamıştım.Adı Hasan ÇEP. Kitap 2016 baskılı ve ikinci baskısı yapılmış...

*
180. sayfadan-
Hayır Diyelim - " İyi bir insan olmakhepimizin hedefi olmalı; ama bir iyiliğin suistimal demek yerine "HAYIR" dedemeyi de bilmek lazım" diyor ÇEP !
Garip bir rastlantı. Hakkı var ÇEP'in: Bugün ü 1,5 yıl önce sezmiş. Biz ned diyoruz? HAYIR ! (M.K)
***
124. sayfadan-
" Sevmek mi zor, Sevilmek mi?
Aslında ikisi de zor.Bunun için emek vermek gerekir. Gönül istiyor ikisini de. Gönül ister sevdiğimizkadar sevilelim..." Böyle demiş ÇEP.
Aslında sevmek de güzel sevilmek de. Şu şiirimsimde bunu imlemişim: Her nefes alıp verdikçe ben (M.K)/ biraz sevgi diyorum/Bu kıtlıkta acaba/ Çok şey mi istiyorum? (M.K)
***
Sayfa 35.
Siz hiç beklediniz mi?
" Sevdiğini yıllarca bekleyen adamı bilir misiniz?Ya da sevdiğine yüz mektup yazan, hiç cevap alamayan kadını ?". ÇEP çok sbırlılığı imliyor.
Burada evlenme programlarını anımsattı bana: Bir Ali var, her güzel kadına hep olumsuz diyhor mesela. Adam da Serkan'dı.
Ben i sorarsanız şöyle diyeyin: Hen de ne çok bekledim! Durakta kız beklemekten yoruldum.İş yerinde müştgeri beklemekten zorluklar yaşadım. Eşim kendi geldi ayağıyla... En kötüsü ölümü berklemek; tarihi belli olsa, çatlar insan diyorum. (M.K)
Devam edecek