Aşk için yeryüzünde uzaktan ötesi yok
En uzun gecelere şafaktan ötesi yok
Yaklaşanlar tanrıya o gerçek aşıkladır
Nehirlerce denize varmaktan ötesi yok
Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza
En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok
Elverir bunca keder, yeter bunca ayrılık
Tutuşmuş bir dal için ocaktan ötesi yok
Ne çıkar bu son ateş isterse hiç sönmesin
Yanan için çöllerde sıcaktan ötesi yok
Elbette ömür biter, can gider ey sevgili
Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok
Ümit Yaşar OĞUZCAN
**
İNSAN İNSANA EKLENE EKLENE (*)
Şairim ŞÜKRÜ ERBAŞ, İnsanın Acısını İnsan alırmış diyor. Bu adı vermiş kitabına. Ne var ki, insana acıları yaşatan da insan değil mi?Ne yaman ve garip bir çelişkidir bu?
Epeydir türkü sözü paylaşmıyorum... yaş destanından iki dize... tabii ki celal güzelses'den...
Otuz beşte her günahlar sorulur
Yalana karışmış irfana benzer
bu güzel destan, dokunaklı bir seyir izleyerek şöyle biter:
Beni ağlatma ki sen de gülesin /
Hem murada hem maksuda eresin
BU AYIN KİTABI: OKUYUN
(*) Öğretmen-Şair-Yazar Osman Bolulu Dostumun kitabıdır.
BİR KISSA BİR HİSSE: ALINABİLİRSE
Padişah ağır vergiler koymuş. Buyurmuş ki; Gidin bakın halk ne yapıyor? Kara haberle gelmişler.Kara kara düşünüyorlar diye yanıt vermişler. Bu kez daha ağırını koymuş. Bu minval üzre ikinci kara haner de gelmiş: Hâlâ aynı durumdalar. Gene artırmış. Üçüncü vergiden sonra bakın nolmuş ?
Vatandaşlar zil takmış, oynuyormuş (*): Desenize alıştılar
Bize her zaman bunu yaşattılar
Hadi öyleyse bırakalım gamı kederi / Gidelim ŞARKILARDAN BİR DEMETLE İSTANBULa: GİDELİM
Ah güzel İstanbul, benim sevgili yârim / / Güzelliğin aksetmiş boğazın sularına
***
Bu akşam Bütün meyhanelerini dolaştım İstanbulun / Seni aradım kadehlerdeki dudak izlerinde
***
Biz Heybelide her gece mehtaba çıkardık / Sandallarımız neşe dolar zevke dalardık
***
Adalardan bir yâr gelir bizlere / Aman Allah gözlere bak gözlere
***
Küçüksuda gördüm seni/ Gözlerinden bildim seni/ Ne kadar cefa edersen/ Gönül ayrılmıyor senden
***
Gidelim Göksuya bir âlemi ab eyleyelim/ Ol kadehkâr güzeli yâr olarak peyleyelim
***
Sazlar çalınır Çamlıcanın
bahçelerinde/
***
Gece sahilden açıp sandalı enginlere biz / Uyuyan Marmamaranın koynun girsek ikimiz
***
Adanın yeşil çamları aşkımıza yer olsun/ Ne çare ayırdı felek kalplerimiz bir olsun
***
Eveeeet ! Yeter ki, kalplerimiz bir olsun... Kalplerimizde kin, nefret olmasın....
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
