Devrek gibi: Ortasından nehir akıyor ve kenti ikiye bölüyor: Belgrad ve Novigrad…

Sava, Novigrad yakınından Tuna nehri ile birleşiyor. Yağmur nedeniyle nehirde yat gezisi yapamadık. Bir de Bayraklı Camii’ni göremedik.

Yemyeşil bir kent. En çok çınar ağacı var. Geniş meydanları, parklarla, çiçeklerle dolu, Sade ve tarihi bir parlamento binası ve Başbakanlık binaları var. Eski Belgrad (Beyaz Şehir) tarihi, doğası, mimarisi olduğu gibi korunmuş. Ha, bir de bakımda olduğu için Botanik ve Hayvanat bahçesi (2000 hayvan türü varmış) de göremediğimiz yerlerden. Bodrumdaki Barlar ve Sanat sokağı gibi yokuş aşağı ama yağmurdan tadını alamadık.

Dört gün boyunca ortalıkta göremediğim bir polis ordusu bastı Belgrad’ı. Futbol maçına bağladık ama, değilmiş; Sırbistan’da eşcinsellik yasalaştığı için halk protesto yapacakmış. Nitekim, kahvaltıda Garson: “10:00’da bitirin, 11:00’de havaalanına gidin. Polis sizi bırakmayabilir” diye uyardı. Dediği de oldu. ‘0-25 kişi otelde 5 saat mahsur kaldık. Vladimir ve Maria olamasa beklide ancak bugün dönebilirdik. 1500 kadar protestocuya karşın belki 2000 polis her yeri kuşatmıştı. Ancak polis hiçbir müdahalede bulunmadı: Ne toma, ne gaz, ne de cop vardı. Uygar bir protestoya tanık olduk…

Çok kitap evi var. Pastahane dolu her yer. Belgrad Kalesi muhteşem.Nehrin görünüşü ığıl ığıl akan, durgun bir su görünümünde, İtalyan ve Alman markaları, bankaları ülkenin kaymağını yiyor. Kaymaklı kahvaltılar, ballı poşet çaylar, pideci simitçi, börekçi hemen her köşede bulunuyor. Herkes cafelerde, parklarda, otellerde yeme içmeyle vakit geçiriyor. Belgrad aynı zamanda bir üniversite şehri. Yemekler bol kepçe, fiyatlar ucuz mu ucuz.

Bu günlük bu kadar yeter…Ben bu yazımda bir çerçeve (yazının temelini) oluşturmuş da oldum…