Bugün 7 Eylül Pazar. Bilirtsiniz pazar günleri beni sıkar. Sanki hayat durmuş gibi gelir nedense. Trafik rahat, cadde ve sokaklar boş, derin bir sessizlik dolaşır ortalıkta. Boşluktaymışım gelir nedense...
*
Yaşam cangılında geride kalan altı günün filmine dalarım o zaman. Düzen bozulur evde, alışkanlıkların saati değişir. Kendi başına buyrukluk alır yerini. Özgürlüktür bu. Ama bir de şu kuşatılmışlık olmasa derim o saatledrde...
*
Bir anlamda savrukluk, savrulmadır yaşanan.Örneğin ben, yazacak konu sıkıntısı çekerim. Oysa iki günlük kurultay sonrası böyle olmamam gerekir. Bugün istedim ki, siyaset yapmayayım. Nedir ki bakın, kıyısından kenarından bulaştım bile.Bizim her birimiz iyi siyasetçiyizdir: Ya kahvehanede, yasadi rakı sofrasında en iyi, en doğru siyaseti biz yaparız.
*
Siyasete ve iktidara açılan yelpazede dönenip dururuz aslında. Eskiden en iyisini büyüklerimiz bilir anlayışı vardı. Çocukların bayramlarını bile büyükler düzenler, o düzene göre bayram ettirmezdi büyükler. Üniversitede bile siyasetin yasaklandığı bir başka ülke var mı ? Bundan sıklan öğrenciler sokağa taşıdılar siyaseti. bayramlarda koltuğa oturtulan yarının büyükleri, o koltuklara oturunca siyasetçi kesilince bayramlar da tarihe karıştı...
*
Devlet, Toplum, Cumhuriyet, Laiklik, demokrasi tam bir kuşatma altındadır. Bunu yaşamın her alanında, her anında duyumsatıyorlar, dayatıyorlar; yandaşlık denen illetten boğuluyoruz. Girin bir kahveye, gidin bir meyhaneye başat konu siyasettir. Son zmanlarda facebooktaki yorumlarıma kişileştirilmiş eleştiriler alıyorum. Ama ne eleştiriler: Bunları da iyi tanıyorum. Onlar taraftar, ben oyuncuğum. Kalemi korumak zorundayım. Yanıtlarımda inciten, hakaret içeren sözcükleri, dayatmaları kullanmıyorum. Çünkü yanıtlar koşullanmış yandaşlardan geliyor...
*
Millet iradesinin yerini sandık aldı. Tek ölçü bu. Devlet, parti devleti oldu. Uygulamalar bu paralele indirgendi. Taraf olmazsanız, bertaraf ediliyorsunuz. Bunun adına da ileri demokrasi diyorsunuz. 32 yıldır yazdıklarıma bakıyorum zaman zaman: Böylesxin i hiç yazmış mıyım ? Elbette. Örneğin 1990'da. Yugoslavya'nin parçalandığı süreçte : İnşallah benim ülkem böyle bir duruma düşmez diye yazmışım mesela. ABD Ortadoğu'da yeşil kuşak oluşturuyor demişim. Siyaset dinselleşti, hukuk siyasallaştı diye kaç kez yazmışım. Dahası Hukuksuz yönetimler Suskun İnsanlar diye ahkâm kesmişim, vs.vs.vs...
*
İleri demokrasiden söz etmemişim ama. Transformasyon, restorasyon, enflasyon, dezenformasyon, değişim-dönüşüm-gelişim aklıma bile gelmemiş. Kara paranın, rüşvetin, yolsuzluğun bu denli yoğunluğu akıl edememişim. "of ! Yeter be!" demeyin ! Yetmez ama, herkese bir kesime bol gedlen elbise, bize dar geliyor artık. Cumbaba Demirel şöyle demişti: " Eldeki kumaş bu, bundan ancak o elbise çıkar". Terziler beni bağışlasın, soruyorum: Kalan parçaları yamalık olarak mı kullanıyorlar ?
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
