Bir ay içinde üç fuar var; okurlar, yazarlar ve kitaplarla buluşacaklar. Bartın başladı, Frankfurt  da yarın açılıyor. Kasım başında da TÜYAP yapılacak. Bu üçüyle fuar sezonu kapanacak ama, yılbaşından  başlayarak Adana, Bursa, İzmir yeni yılın ilk fuarları olacak…

Kitabın ve yazarın okurla buluşması ne güzel ! Ama bu fuarların en eksik yanlarından biri şu: Etkinlikler dinlediğimiz kadarıyla ve anlık oluyor. Bunların bir belleği olmalı ve geleceğe taşınmalı diye yazar dururum: ama bir türlü çözemedik bu sorunu.

 

    Alınan kitapların tam olarak okunup okunmadığı belli değil ! Ancak kitabı okura sevdirecek, kitabı okutacak yazarlarını yakından tanımakla da ilgilidir. Çok satanların bile, yeterince okunmadığını biliyorum. Okuma bilinci sorununun (alışkanlık yetersiz bir tanım) bu fuarlarda oransal olarak arttığına inanıyorum.

    Çok satan (satılan olmalı bence) kitap-larla,  satmayan (satılmayan diyelim) kitaplara değgin listreer görü-yorum özel-likle de kitap erkinde. Aslolan çok okumak ve çok okunmatır. Bunun da yolu yazar-ları  iyi gözlemlemekle , onları sevmekle orantılı bana göre. Her işin başı sevmektir tanımı içinde yazar ve kitabını da  sayıyorum ben.

    Okuma bilincinin aşılanması (kazanılması) için önce evde okuyanların bulunması gerekli. Bu çocukta merak uyandırır. Bu işi en kolayından çocuk kitaplarıyla çözüm-leyebiliriz. Hatta şu kadarı da açık ki; çocuk kitapları büyükler tarafından da okunmalı. Bilinen bir deyişle şöyle yorumlayalım: Kitap giren evde cahil bulunmaz. Kitaplar insanın ufkunu açar, görgü ve bilgisini artırır. Ve bilinir ki; ağaç yaşken eğilir. Okuma işi de aynen böyledir…

    Kötü kitap yoktur. Kötü okur vardır. Kimdir o? Okuduğuna yorum getirmeyen, onu özümseyip bir şey katamayandır. Ben onlara okuduğunu bana tercüme etme; sana verdiği iletisini söyle diye karşı çıkarım. Bilinci kazanmanın bir yolu da, yazmaktır. Okumayı tamamlayan eylem yazarak sürerse, okur/yazar olmak önem ve anlam kazanır.

    Bir kitap duyurusu gördüm: “Parayı Veren Kitabı Okur” adı. Parasız dağıtılan kitaplara tepki olarak yazılmış. Yazarın savı da şu: “Parası ve-rilmeyen kitabın kıymeti bilinmez” Haklılık payı hiç de azımsanamayacak nir sağtamadır bu. Parayı veren düdüğü çalar misali, uerindedir. Kimseler kitaplar pahalı, okumaya vakit kalmıyor bahanelerine sığınmasın. İstenir-se zaman da bulunuyor, bir kitap parası da. Ben kitap okumuyorum diye övünen öğret-mene yazıklar olsun !

    Nice kitaplı günlere diyorum.