Bir gazete haberi (sıradan bir olay) : “Voleybolcu kız Nurcan’a otobüste şort dayağı”…

    Bir gazete haberi  daha (Alıştık artık): “Karısını öldürdü, kendi intihar etti”

    Bu da ayrı bir haber (ama diğerlerinden hiç de farklı değil!): “Kadını ikinci sınıfgörmek ayıptır. Bazıları çocuklarını sayarken, “üç evladım, iki kızım var” der, sanki kızlar evlat değil!”

                                                                                  

    Belleğimi yokladım; 1970 yılı nüfus sayımında görevliydim. Karadenizli bir aileye geldi sıra(çok yakından tanıyordum).  Nineden başladım sorulara: , Kaç çocuğun var ?  “Altı” dedi..Yanlış,ben yedi o-larak saydım. diye itiraz ettim. Gença’yı saymadın, dedim.Yanıtı şu oldu : ”O kari ağızlidur, adamdan saymayrım oni”. Yani sadece kadının adı değil, adamın da olmayabiliyor ülkemizde…

                                                                                  

    Her gün üç beş kadın kocaları ya da sevgilileri tarafından hunharca öldürülüyor. Son haber  Üşak’tan geldi (2 yıl öğretemenlik yaptım orada). İnanmak istemedim. Ne yazık ki, ger-çekti. Meclis’te geçen dönemde 50 kadın vekilimiz vardı. Bu dönemde 75 oldu. Sayı mı, nitelik mi sorusu çakılıp kalıyor belleğime: Bu konuda çok sessiz ve duyarsız kaldıyorlar nedense…

                                                                                  

    Hasan Hulur Savaş Ay’ın programın eleştirmiş. Sütunundan aynen aktarıyorum :    “Konuşturma bu kadınları!”Hangi kadınlar bunlar? Programa katılan kadınlardan bazı-ları...Kocalarından dayak yemişlerdi ama:“Kocamdır vurur!” diyorlardı.“Bir kabahat işlemişim, o da vurmuş!” diyordu.Böyle kadınların olduğu yerde heriflerin “karım değil mi, döverim!” de-mesi olağandı(!).Ya karakola şikâyete giden kadınlara ne güzel nasihat ederler:“Ayıp hanım, o senin kocan, çocuklarının babası olacak, o dövmeyecek de kim dövecek?”Bir de şu saçma sapan ya-kıştırma...Diyelim herifin biri, işinden, okulundan gelen kıza sarkıntılık etti, taciz etti, kız da karakola gi-tti. Kızı dinleyen bazılarının kafasından şu geçer:: “Dişi, kuyruk sallamasa, erkek peşinden gider mi?”

                                                                                 

    Rahmet Refii Cevad Ulunay’ın bir yazısında okumuştum. Onu da 50 yıl önceydi) aynen yazıyorum:

    “İstanbul’un hafif meşrep bir kadını karakola gider. Komisere yakınır:’Amirim, falan falan genç-ler beni taciz ediyorlar. Onlara dersini veremez misiniz?”, der. Komiser şu yanıtı verir: ‘ Bu kıyafetle gayet normal. Dua et, laf atmışlar. Ben olsam çileden çıkardım (?!.).Kendine bak , çeki düzen ver” ‘

                                                                                 

    Mehmet Tezkan’ın yazısından da bir alıntıyla sonuca varalım:

    “Muhafazakâr kesimden Hayrettin Karaman’ın yazısında katılmadığım hatta benim de tehlikeli bulduğum bir bölüm var..Diyor ki; her Müslüman, aleni (kamuya açık yerde) dine, ahlaka, adaba aykırı bir davranışı engellemek veya ıslah etmek maksadıyla müdahale etmekle hükümlüdür..Dine, ahlaka, adaba aykırı davranış nedir?Mesela,Erzurum’daki genç bayanın ramazan günü sigara içmesi mi? Genç kadına terbiyesiz diye saldıranlar bir hükümlülüğü mü yerine getirdi?Durumdan vazife çıkaranlar din polisliğine soyunursa ne olacak?O müdahale işini kim, ne adına, kim adına yapacak?Günah iş-lenme-sini önleme adına mı?Yapılan günahsa, günah bireysel değil midir?

                                                                                 

    Yaşamda dinin yeri ve önemi elbette büyük yer tutar. Ama, Atatürk Türkiyesi kurulurken; “ yeni sosyete (toplum), yeni devlet” olarak bizzat Atatürk’ün tanımıydı. Uygar dünyada kadın; her alanda erkekle eşit haklara sahiptir. Ama dini eksen alan bir iktidarla, bu durumları yaşadığımızı, bu olaylara giderek daha da sıkça karşılaşacağımızı yadsıyamayız.

    Bu konu içimi acıtıyor. Kuşkusuz ateş düştüğü yeri yakıyor. Diyelim ki erkekler gaddar, duyarsız, acımasız; kadınlar niye sahip çıkmazlar kadınlara ? Hasan Pulur’un ilk sözü, sanki son söz gibi :

    “Kadınlar, haklı olarak her gün eylem üzerine eylem, toplantı üzerine toplantı yapıyorlar, haklarını savunuyorlar, aslında savundukları kadın hakları değil, insan hakları... Bu seçimde istediklerini tam alamasalar bile,”

    Erkek egemen toplum olduğumuz da yadsınamaz. Ne var ki, “Kadınını arka-sında gezdiren bir toplum, uygar toplum olamaz” diyen Yekta Güngör Özden ne kadar haklı; yaşayarak öğreniyoruz…

    Test etmek için, özellikle kadınlara ve de erkeklere, TV kanallarındaki izdivaç programlarıyla, Flas TV’deki Yalçın Abi programını en az bir hafta boyunca izlesinler.