Ormanda Büyüyen Adam Azgını

Ormanda büyüyen adam azgını

Çarşıda pazarda insan beğenmez

Medrese kaçkını softa bozgunu

Selam vermek için kesan beğenmez.

Alemi ta’n eder yanına varsan

Seni yanıltır bir mesele sorsan

Bir cim çıkmaz eğer karnını yarsan

Camiye gelir de erkan beğenmez.

Elin kapısında kul kardaş olan

Burnu sümüklü hem gözü yaş olan

Bayramdan bayrama bir traş olan

Berbere gelir de dükkan beğenmez.

Dağlarda bayırda gezen bir yörük

Kim tımar sipahi kimi ser bölük

Bir elife dili dönmeyen hödük

Şehristana gelir ezan beğenmez.

Bir çubuğu vardır gayet küçücek

Zum-ı fasidince keyif sürecek

Kırık çanağı yok ayran içecek

Kahvede fağfuri fincan beğenmez.

Aslında neslinde giymemiş hare

İş gelmez elinden gitmez bir kare

Sandığı gömleksiz duran mekkare

Bedestene gelir kaftan beğenmez.

Kazak Abdal söyler bu türlü sözü

Yoğurt ayran ile hallolmuş özü

Köyden şehre gelen bir köylü kızı

İnci yakut ister mercan beğenmez.

 

Kazak Abdal





Ayşe Okur  adlı okur da, şunu eklemiş şiirin altına:

 

Bir çubuğu vardır gayet küçücek Zum-ı fasidince keyif sürecek

Kırık çanağı yok ayran içecek Kahvede fağfuri fincan beğenmez.

( Allah rahmet eylesin büyük ozana günümüzde ne çok var kendini bilmeyenler...? )

 





(Bu da benden olsun dedim) :

Kazak Abdal hangi çağda yaşadı

 Yorgun Bakan kocasını boşadı

Takunya,Tespih, takkeli  yaşadı

Böyle  devir görmedi benim halkım !

KADEMÎ der ki; bunlar da bir şey  mi

Devran döndü insanım çok değişti

Geçmişini  bilmez âlim ahkâm yetişti

Toplum değişti  dönüştü gelişti



Bu arada Seyranî’ye de hak-sızlık etmeyeyim: :

Âlemde Bir Devir Dönüyor Amma

Âlemde bir devir dönüyor amma

Devr-i İngiliz mi Frenk mi bilmem

Halli kolay değil, pek güç muamma

Zâlim zulmü göğe direk mi bilmem

Üzerimden güneş doğup aşıyor

Eriyip kar gibi bahtım üşüyor

Gönül tandırında bir aş pişiyor

Yanan ciğer midir, yürek mi bilmem

Aşkımın sönmüyor, eyvah közleri

Ne gecesi belli, ne gündüzleri

Dinleyene Seyranî&39;nin sözleri

Gerek değil midir, gerek mi bilmem

 

Şair Seyrani

Çağdaş uygarlığın hedef gösterildiği ül-kende, yaşanan kimi çağdışılıklarla ya-rınlara  ulaşamayacağımızı gördük ga-

liba.

Benim halkım ne zulüm yaşadı ezelden Zulümhaneler tükenir mi ki / hiç bilemem  Dinsin  bitsin artık gözyaşları/  tezelden  

Yüreği yanmayan  kim bunu  söyleyemem

KADEMÎ bilir suç olup ceza görürse

Yalattırırlar sözümü hemen bana da

Korkarım/ ki böyle bir kahırla ölürse

Bir kez daha ölürüm mahşeri dünyada

Sevgili Usta’m ! Sürçü lisan ettimse, affola!

Yüreğine, belleğine ve ellerine sağlık…