İKİ İLERİ BİR GERİ GİTTİ ZONGULDAK “Kentini sahiplenen, kendi geleceğini de sahiplenir.” demek, abartı sayılmasa gerek. Zonguldak’ın kaderini bundan daha yoğun an-latan bir saptama gelmiyor aklıma. Zonguldak, bu kez de görüldü ki- o eskinin etkin ve ağırlıklı kenti- siyasette gene sıfır çekti.Listelerde seçilebilecek sıralarda yer alan vekil adaylarını görünce, “gene olmadı” demekten alamadım ken-dimi. Geçen dönemin iki vekili Köksal Toptan ve Ali İhsan Köktürk, ne verdiler ki de, bundan sonra Zonguldak’ın makus talihini değiştirebil-sinler ! Görünen duruma göre gene, CHP-2 , AKP-2 ve Bağımsız-1 vekil çıkacaktır. Ne var ki, Kdz.Ereğli, Çaycuma, Devrek, merkez seçmenleri bu tabloyu CHP-3, AKP-2 durumuna da getirebilirler. Burada çok çalış-ma ve disiplinin gerekli olduğunda da kuşku yoktur. Mustafa Özdemir’in şu saptamasını önemsedim: “Üzülmez deresi mavi akacak.Filyos vadisi Projesi hayata geçecek.Mithatpaşa tünelini biz açacağız.Zonguldakspor’u süper lige çıkaracağız.İstihdam artacak.TTK’ya bilmem kaç bin işçi alacağız.Fabrika, iş. Aş, ekmek.” Vs.vs.vs. Kısacası palavra, palavra, palavra/ Hepsi yalan inama… Hem bunları söylemek kolaydır da, yapmaya ömürleri yetmez… Peki, biz kime, nasıl inanacağız? Hani derler ya, geçmişimiz, ge-leceğimizin teminatıdır : Bunlar Zonguldak’a ne verdiler de, şimdi böyle böbürlenecekler Allah aşkına ! Kime niçin oy vereceği? Liderler böyle buyurdular da onlara ve-receğiz. Kimse mühür biz demesin; mühürler Ankara’daki Sülümanlar’ da. Örgütlerin hükmü yoktur. Fazla ileri giderseler, görevden alınmaları işten bile değildir… Ahmet Öztürk dostum: “ Bu kentin her şeyi çakma sanki” başlığını attığı yazısında “Yönetenler hınç alıyor sanki Zonguldak’tan” diyerek noktayı koymuş. İmzamı atıyorum altına. Ancak sankisi fazla gelmiş; açıklanan listeler bunun kanıtı.Durum aynıyla va-ki… Propaganda dönemi elbette çok önemli bir süreç. Demirel : “Zonguldak var, Zonguldaklı yok” demişti Başbakan-lıktaki odasında (Yıl 1968’di).. Gerçekten de öyledir. Zonguldak’ta kazandığını Güney illerinde yatıran sermayedarlarla, bankalarda yatan ölü yatırım paraların üstüne oturan sendikalar vardır Zonguldak’ta. O yıldan bugüne değişen ne oldu? Yıl, 2011… Zonguldak var, hiç adamı yok da, neden ithal adaylar rağbet görüyor acaba? Çözüm ne diye mi soruyorsunuz ? Var, ama çok zor… Bir kere Zonguldak’ı sevmek gerekiyor… Seçim ve geçim yeri olarak değil; yaşanacak kent yaratma uğraşı verilecek her şeyden önce… Bunun için Zonguldak’ta bir lobisi olacak Zonguldak’ın: Dernek-leri, STK’ları Hizaya gel Ankara diyebilecekler… Bu Lobi, asıl etkili olacak Zonguldak Lobisi’ni oluşturacaklar Ankara’da. İsteklerini, dileklerini, önerilerini kendilerine görev edinecek bir kurumlaşmayı sağlayacaklar… Bizim bir hastalığımız var: Kendimizin bir çıkarı yoksa, düşmeyiz bir işin peşine. Şimdiye kadar hep özel isteklerimiz için gideriz Ankara’ya, Meclis’e, Genel merkeze… Zonguldak, bu ataletten kurtulmadıkça, Ankara’dakilerin kapısı aşındırılmadıkça, parti çıkarlarından çok Zonguldak’a hizmet etme aşkı aşılanmadıkça, bunların yapılması elbette zordur. Önemli olan da zoru başarmaktır. 12 haziran, bize bu ruhu vermelidir… ZONGULDAK Üç renkliydi : Siyahı kö-mür, mavisi su, yeşili orman’dı. Emeğin başkenti olmakla onurlandırıldı, demok-rasinin beşiği dediler. Ama öyle bir nok-taya getirdiler ki; Türkiye’nin sırtında kambur dediler Hakkımızı yediler… ZONGULDAK, Cumhuriyet’in ilk illerinden biriydi.ZONGULDAK Varlık nedeni kömürdü, Alnına yazılmış kaderi; emeğin bedeli yerine göre genç ölü, hatta koskoca bir ömürdü… Edebiyat ve sanatta ZONGULDAK, Anadolu’nun öncü ve itici gücü oldu. En varsıl döneminde, önemli şair-yazar-sanat adamlarıyla Zonguldak tanıtılırken, yerelde dha çok şairleriyle ünlendi… Hırçındı Karadeniz; ama insanı içten, hoşgörülü, misafirperver bir halktı Zonguldaklı. Göç aldı yıllarca, son çeyrek yüzyılda bu kez de göç vermeye başladı. Bu yetmezmiş iki il çıktı içinden. Ekono-misi daraldı… İlk Demir-Çelik fabrikası, Termik Santral, Kara-Deniz-Hava-Demiryolu gibi ulaşım avantajlarını kullanamadık. Za-manla deniz yolu, havayolunu yitirdi. Ka-rayolu ağı hâlâ tamamlanabilmiş değildir. Turizm için önemli potansiyelini tam ola-rak geliştirebilmiş değiliz… Kurtuluş savaşı’nda Atatürk’ün yanın-da yeralmış; cephe gerisinde savaş alan-larına silah, giyecek, mühimmat ikma-linde kadını-erkeği ile yararlı hizmetlere imza atmıştır. Müdafaa-i Hukuk Cemi-yetleri kanalıyla halkın moralini sağlamış; Fransızlar’dan kömürü kendi şirketlerine kazandırmış bir ilimizdi… Bu nitelik ve değerlere sahip Zongul-dak, ne yazık ki yıllardır sömürülen kent oldu hep : Zonguldak’ı sahiplenme duygusu gelişmedi, geliştirilemedi. Üreten, vergisini ödeyen ve bu bağlamda 7. Ve şimdilerde de 12. S1rada olan kentimiz; devletten almaya gelince 23. Sıraya geriledi. Yatırım fakiri bir il durumuna düşürüldü… 12 Haziran’da seçeceğimiz vekil adayları belli oldu. Hiç birinin Zonguldak’ın mağdu-riyetini önleyecek, Zonguldak’ı ayağa kaldı-racak gücü yok ne yazık ki ! Gelenlerin gi-denleri de aratacağı bir durumla karşı kar-şıyayız açıkçası.5 yıl için seçilen belediye Başkanı, vekil olma sevdasıyla bıraktı o makamı. Zonguldak’ta yaşayan, becerikli, bilgili, deneyimli ve Zonguldak sevdalısı adaylar yok muydu hiç? Vardı belki ama, onlar hep ikinci takımda oynuyorlardı… ZONGULDAK’ı bir turizm cenneti olarak değerlendirmek zor değil. Zonguldak ban-kalarındaki getirisiz/ölü mevduatları yatırı-ma yöneltmek de olanaklıdır. Yeter ki, iste-nilsin…