Artık iyice ortaya çıktı ki 6’lı Masa absürd bir ittifaktı. Hiçbir bakımdan mantığı yoktu. Zararı da vardı üstelik. İttifak içindeki partilerin dinci tabanlarının itifakın başını çeken CHP ile Kılıçdaroğlu’na oy vermesi sözkonusu değildi. CHP açısından nafile oylardı onlar…

Başlarda Deva Partisi lideri tabanını alıştırmak için seçime kendi logolarıyla gireceklerini söyledi filan. Hikâyeydi. Kendi logosuyla girse tek milletvekili sokamazdı meclise. Öteki muhafazakar partiler daha dürüst davranıp böyle numaralar çekmediler (di).

Seçimin üzerinde iki ay geçti. 6’lının muhafazakarları dökülmeye başladı. İlkten Deva Lideri Babacan CHP’ye hiçbir borçlarının olmadığını, seçimde yüzde 7’lik bir performans gösterdiklerini söyledi. Kıtırdı. Yakın zaman öncesi de Gerçek’in Davutoğlu’su ağzındaki baklayı çıkarttı. Şöyle dedi:

“En son tercihim seçime CHP listelerinden girmekti. Ondan önce her şeyi denedim. Üç parti gelin birlikte girelim dedim. İYİ Parti’ye teklif götürdüm, “Bu sağ seçmen CHP’ye oy vermez beraber olalım” dedim. Sayın Akşener’e de söyledim. Partilerimiz arasında görüşmeler oldu. Üçlü DEVA-Gelecek-Saadet olmayınca İYİ Parti’yle tekrar konuştuk DEVA’yı ikna edebilmek için. Bütün yolları denedim. Kimse bizim oportünist bir tavır sergilediğimiz söyleyemez.”

Dovutoğlu’nun bu acıklı itirafı şu soruyu da içinde taşıyordu.

Sağ seçmen CHP’ye oy vermeyecekse sizler, muhafazakar partilerin liderleri olarak CHP’nin tabanının oyları ile meclise girmeyi nasıl içinize sindirdiniz peki ? Bu, oportünizmin karesi değil midir ?

İçlerine sindirip öteye bile geçtiler (di) Davutoğlu, deprem acısı sürerken, meclise giren milletvekilleriyle zafer pozu bile verdi !..

Hesap kitap ortadaydı aslında:

Masa’nın muhafazakarları Kılıçdaroğlu’nun adaylığını destekleyecek, o da onlara 37 milletvekili hediye edecekti…

İyi Parti’nin Kılıçdaroğlu’na itirazları böyle aşıldı. Çift taraflı oportünizmdi…

Oysa, (ozaman da yazmıştım) anamuhalefet partisinin lideri olarak cumhurbaşkanı adaylığı Kılıçdaroğlu’nun doğal hakkıydı. Bu hakkını kullanmayabilirdi, geçmişte kullanmadı da, ama kullanmak isterse kullanabilirdi. Bunun pazarlığını yapmak için Masa’ya muhafazakarları doldurmanın anlamı yok tu…

**

Günümüze geliyorum…

Masa dağıldı. CHP iç sorunlarıyla boğuşuyor. Seçimde baraja zor tutunan İyi Parti’nin sesi soluğu kesildi. Masa’nın muhafazakarları, CHP’nin sırtından kazandıkları büyük zaferlerini (!) yerel seçimde nemalandırma derdindeler…Ama nasıl ?

Onlara inanmak lâzım gelirse, hepsi kendi logolarıyla seçime girecekler ve bu gerçekleşirse, tabii boylarının ölçüsünü fena halde alacaklar. Çünkü sağ seçmen, CHP’nin sırtından meclise milletvekilleri sokanları unutmadı; yanıtını bu kez sandıkta verecek…

Aslında onların kendi logolarıyla seçime girecekleri açıklamaları gerçekte dümen; yeni ittifaklara açığız çağrısı !..

Yerel seçime 8 ay kala en kötü durumdaki parti CHP. Hem iç sorunları ile boğuşuyor ve hem de 11 büyükşehir belediyesini elinde tutmak gibi çok ciddi bir sorunla burun buruna…

CHP’nin kemik oyu malûm: Yüzde 25. Seçime tek başına girse elindeki büyükşehirlerin çoğunu kaybetme riski var. Zorunlu olarak ittifak arayacak…

Peki kimlerle ?

İyi Parti yeni bir ittifaklara kapıyı kapatmış değil. Kürtler de en azından büyükşehirler için ikna edilebilir. Ama, tabii bu kez, birkaçının onlara ve İyi Partiye verilmesi koşuluyla! CHP, özellikle İstanbul ve Ankara ile İzmir’de kendi solundaki partilerle de ittifak yapabilir ve yapmalıdır. Buralarda sosyalistlerin belirli bir tabanı var. Yapılmaması gereken, 6’lı Masa absürtlüğünü yinelememektir,

Bu seçimde aynı tavanın balıkları, mümkün olduğu kadar, aynı tavada buluşmalıdır. Gelecek seçimler için test de olur…