Artık net şekilde ortaya çıktı:

Erdoğan, “katil Esed”le uzlaşmak istiyor…

Haberini de Bahçeli’den aldık. Ne dedi Bahçeli:

Komşularımızla iyi ilişkiler kurmak prensibimizdir…

Peki niye şimdi ?

Çünkü ABD’nin ve ona koşut olarak Türkiye’nin Suriye politikası tıkandı, gitmiyor…

ABD, PKK ile tutunuyor orada artık. Derdi, PKK’ya bir toprak kapmak, sınırımızda bir “garnizon devlet” kurdurmak. Buna epeyce yaklaştı…

Türkiye için durum ne ?

“Esed”i devirip yerine Müslüman Kardeşler’i getirme projesi boyluboyunca yattı. Dolayısiyle Erdoğan’ın bir amacı kalmadı orada. 30 kilometrelik güvenlik kuşağı içinde kendilerine “muhalif”diyen ÖSO ve öteki paralı askerler var. Bunlar varlıklarını korumak için, özellikle Türkiye’nin Suriye topraklarında kalıcı olmasını istiyorlar. Çünkü gerginliğin sürmesi onların varlık nedeni ! Savaş yoksa, onlara da gerek yok ! Oturdukları yerde beslenmek istiyorlar…

“Kurtarılmış bölge”deki binbir cihatçı örgüt kendi çıkarlarının peşinde…

Manzara, bataklık.

Buradan çıkış yolunu bizim vatanseverler kalemlerimiz yıllardır yazıp çiziyor:

Esad’la el ele ver, ABD, PKK ve öteki paralı askerleri süpür !..

Sonuçta Esad, ABD’ye de, PKK’ya da, dinci terör örgütlerine de karşı…Tüm topraklarına sahip olmak istiyor.

Arkasında da Rusya, İran gibi güçlü dostları var. Rusya’nın komsuşu Çin de Avrasya Bloğu içinde…

Türkiye artık yapay dostluklardan kurtulmak zorunda. ABD hâlâ “stratejik ortağımız”, ama bizi bölmek için âlenen PKK’yı destekliyor ! Bu gerçeği gözönünde iken ABD ile yapay dostluğu sürdürmenin anlamı yok. Türkiye, bölgenin başbelâsı ABD’ye karşı sınır komşuları ile el ele vermek zorunda…

Erdoğan’ın Suriye politikasını değiştirme sinyalleri vermesinin son Putin görüşmesinden hemen sonra filizlenmesi Moskova’da başka şeylerin de konuşulduğunu düşündürüyor insana. Sanıyorum Putin, Türkiye’nin Suriye çıkmazından nasıl yakasını kurtaracağı konusunda tavsiyelerde bulundu Erdoğan’a…

Güzelim ülkemizin Esad’la el ele vermesi, Türkiye’deki Suriyeliler sorununun da gerçekçi ve kalıcı bir çözüme kavuşturulmasının yolunu açacaktır. Bu iş, briket evlerle filan çözülecek bir iş değil!

**

CHP’nin, Erdoğan’ın Suriye açılımına destek vermesi beklenen bir şeydi. Çünkü CHP, dış politikada da Atatürkçü bir çizgi izlemeyi esas alan bir vizyona sahip. Şunu da görüyor net şekilde: Esad’la el ele vermeden, orada kalıcı barış sağlanmadan Türkiye’nin Suriyeli sorununu çözmek de mümkün değil.

Eğer Erdoğan, Esad’la uzlaşma politikasını yaşama geçirirse (ki Perinçek’i sahaya sürmesi bunu gösteriyor ) en büyük sorunumuz oradaki “muhalifler” olacak. Bu sorunu aşmak için de Esad’a ihtiyacımız var.

**

CHP/Kılıçdaroğlu, iktidarın Suriye açılımına destek olmakla doğru bir iş yaptı; ama yetmez: Kılıçdaroğlu’nun NATO/ABD konusunda ikili tavrını da terketmesi, doğru bir çizgiye oturtması gerekir. Zaten komşularla el ele vermenin, öte yandan da PKK’dan kurtulmanın yolu da buradan geçiyor.