Kasaba politikacılığı, farklı bir politikacılık türü değildir. Bizim gibi ülkelerde yalan-dolana, üçkâğıtçılığa dayalı politikacılığın kasabalardaki kaba suretidir.

    Kasaba politikacılarının belli-başlı mekânları, geçmişte toptancıların “ yazahane’leri, bakkal dükkânları ve kıraathanelerdi.

    Zaman geçti, Ereğli modernleşti, cafe denilen bar-lokanta karışımı ilginç yerler açıldı, Ereğli sahili iki yanlı bunlarla donatıldı…

    Şu var ki, kasaba politikacığının mekânı olamadı hiç birisi!

    Kasaba politikacılığının, ana mekanı ya da üssü kent merkezinin güngörmüş parkın içindeki Cam Cafe!..

    Ne ararsan var burada!

    Cisimlerini şu yana koyalım, isimleri bile unutulmuş eski sendikacılar…

    Ona buna akıl hocalığı taslayan eski politikacılar…

    Siyasal partilerin çoğu ayak sürüyen yöneticileri..

    Siyasal ikbal peşindeki avukatlar…

    Çaptan düşmüş bürokratlar…

    Kulağı kesik müteahhitler..

    Şuna-buna çatarak, onarılmaz yaralar almış özgüvenlerini ve korkularını sarmaya çabalayan yöneticiler ve tabii gazeteciler!

    İyi hoş da; kasaba politikacılığının ana üslerinde dedikodu çoktur, ama bunların haber olarak bir kıymet-i Harbiyeleri yoktur!

    Eskiler, eskimişliklerinin bilincinde değiller ne yazık!.

    Peki gazeteciler de bunun farkında değil mi?

 

Kasaba politikacılığı dört ayaklıdır:

İlkesizlik..

Faydacılık..

İkiyüzlülük..

Dubaracılık..

Cam Cafe’de tonla bunlar!..

Yakında burası, kasaba politikacılığının ana üssü olmaktan da çıkarak pekala kasaba politikacılığının deklase ambarı veya müzesi haline de gelebilir.

Gidiş de o gidiş zaten!...

Not: Anladınız tabii. Bu bir mizah denemesiydi. Yoksa, Cam Cafe harika bir yer. Ereğli&39;nin nabzını tutmak isteyenler buraya mutlaka uğramalılar..