Bugün Kilimli ilçesine bağlı Gelik beldesindeki özel bir maden ocağından gelen acı haberle bir kez daha sarsıldık. Metan gazı kaynaklı patlamada üç madencimiz hayatını kaybetti, beş işçi yaralı kurtuldu.

Üç eve ateş düştü…

Hastane morgunun önünde annelerin, eşlerin, kardeşlerin ve evlatların yükselen feryatları yürekleri dağladı. O acının karşısında kelimeler yetersiz kaldı.

Rabbim hayatını kaybeden madencilerimize rahmet, geride kalan ailelerine sabır versin. Yaralı kardeşlerimiz bir an önce sağlıklarına kavuşsun.

Bu şehir, ekmeğini yerin metrelerce altında kazanmaya çalışan binlerce evladını toprağa verdi. Madencinin alın terinin ne demek olduğunu da kapıda bekleyen ailesinin endişesini de çok iyi bilir Zonguldak.

Bugün yine üç kardeşimiz evine dönemedi. Geride yarım kalan hayatlar, bir daha duyulamayacak sesler ve dinmeyecek bir özlem kaldı.

Böylesine ağır bir acının ortasında, insanın vicdanını yaralayan başka sorular da geliyor aklına.

TTK’de işe gitmeden çalışıyor gösterilenler bulunduğu, bazı kişilerin nüfuz ilişkileriyle kayrıldığı yönündeki iddialar hâlâ dile getiriliyor. Bu iddiaların doğruluğunu ortaya çıkarmak, ilgili kurumların sorumluluğudur.

Ancak sormadan edemiyoruz:

Eğer bu iddialar doğruysa, yerin metrelerce altında canı pahasına ekmek kazanan madencilerin karşısında bu insanların vicdanı hiç mi sızlamıyor?

Bir tarafta ailesinin geçimi için karanlığa inenler, diğer tarafta çalışmadan ücret aldığı iddia edilenler…

Alın terinin böylesine ağır bir bedelle kazanıldığı bu şehirde, emeğin hakkına uzanan hiçbir el görmezden gelinemez. Kayırmacılık iddiaları da cevapsız bırakılamaz.

Bugün yasımız büyük. Önce kaybettiğimiz madencilerimizin acısını paylaşıyor, ailelerinin yanında duruyoruz. Fakat onların emeğine duyduğumuz saygı, haksızlık iddialarının da takipçisi olmayı gerektiriyor.

İnanıyoruz ki kim kimin hakkını yiyorsa, kim başkasının emeği üzerinden kendisine menfaat sağlıyorsa bunun hesabını hem hukuk önünde hem de Allah’ın huzurunda verecektir.

Hayatını kaybeden madencilerimizin mekânı cennet olsun.

Başımız sağ olsun Zonguldak.

MADENCİNİN NEFESİ GECİKME KALDIRMAZ!

Daha iki gün önce Yeni Parti Zonguldak Milletvekili Deniz Yavuzyılmaz, Türkiye Taşkömürü Kurumu’nun (TTK) ana aspiratörlerini gündeme taşıdı.

Karadon ve Üzülmez müesseseleri için ihale edilen, Aralık 2025’te teslim edilmesi gereken aspiratörlerin hâlâ teslim edilmediğini söyledi.

Yavuzyılmaz’ın açıklamasına göre iki ayrı ihale kapsamında toplam 3 milyon 880 bin dolarlık sözleşme imzalandı. Aspiratörler teslim edilmediği hâlde önemli miktarda ödeme yapıldığı da yine Yavuzyılmaz tarafından dile getirildi.

Soruları açıktı:

Aspiratörler neden teslim edilmedi? Sözleşmedeki teslim tarihine neden uyulmadı? Yüklenici firmaya bugüne kadar ne kadar ödeme yapıldı? Gecikme nedeniyle hangi işlemler uygulandı?

İYİ Parti Zonguldak İl Başkanı Yavuz Erkmen de konuyu gündeme getirerek açıklama istedi.

Ardından AK Parti Zonguldak İl Başkanı Mustafa Çağlayan’ın yanıtı geldi. Çağlayan, ihale sürecinin henüz tamamlanmadığını belirterek teslimattaki gecikmelerin yasal çerçevede değerlendirildiğini, avans ödemesinin ise teminat karşılığında yapıldığını söyledi. Aspiratörlerin Çin’den temininde gecikme yaşandığını ifade etti.

Peki, bütün bu açıklamaların sonunda değişen ne oldu?

Aralık 2025’te teslim edilmesi gereken aspiratörler, 2026 yılının sonuna yaklaşılırken hâlâ teslim edilmedi.

Bugün yaşadığımız acı, madenlerde iş güvenliğinin ve havalandırmanın önemini bir kez daha hatırlattı. Gelik’teki özel maden ocağında yaşanan faciayla TTK’daki aspiratörlerin teslimat gecikmesi arasında teknik bir bağ kurmuyoruz. Ancak madencinin güvenliğini ilgilendiren her eksikliğin, her gecikmenin neden ciddiyetle sorgulanması gerektiğini söylüyoruz.

Yerin metrelerce altında çalışan işçi için havalandırma, ertelenebilecek sıradan bir ihtiyaç değildir. Doğrudan yaşam güvenliğini ilgilendirir.

Teminat, yapılan ödemenin mali güvencesi olabilir. Ancak kamuoyunun beklediği yanıt yalnızca ödemenin hangi güvenceyle yapıldığı değildir.

Bu aspiratörler ne zaman teslim edilecek, ne zaman kurulacak ve ne zaman çalıştırılacak?

Teslim tarihi aşıldıysa sorumlusu kim? Gecikmeye karşı hangi yaptırımlar uygulandı? Kurumun mevcut havalandırma sistemlerinin durumu ne? Süreç tamamlanana kadar hangi tedbirler alındı?

Bu soruların her biri açık ve belgeli yanıt bekliyor.

Çünkü madencinin nefesi, “Çin’den gecikti” açıklamasıyla geçiştirilemez.