Sabah erkenden evden çıkarken tarihin 14 Şubat 2024 olduğunu bilmiyordum. Kimi günlerin önemi vardır çünkü bedel ödenmiştir. Kimi günlerinse ünlenmiş adları vardır ama içi boştur. Bu işin başka boyutu. Ara sokaktan ana caddeye çıktığımda gördüm satışa sunulan kırmızı karanfilleri. Kırmızı aşkın rengi, öyle mi? Hafif ıslak banklardan birine yarım yamalak oturup sevgililer gününün kırmızı rengini düşünmeye başladım. Kırmızı: Ateşli aşkın rengi. Geçenlerde hastanede, sağlık adına verdiğim kanın rengi de kırmızıydı. İki kırmızı hangi tuvalde yan yana gelir acaba?
Dünyanın birçok yerinde savaşlar sürerken, yeni savaşlar çıkartılırken ve bu işin ele başı emperyalizmken, sevgililer gününün kapıyı çalması ilginç değil mi?
Dünyadaki sevgiyi insanlardan ve hatta tüm canlılardan, çeşitli oyunlarla söküp alan dünyanın en lanetli düzeni, armağan verir gibi 14 Şubat gününü ‘sevgililer günü’ olarak dünyanın ortasına dikiveriyor. Bir düşünün öldüren de sevgililer günü kutluyor ölen de.
Biliyorsun yol haritamızı ey sevgili, tek günümüz oldu bizim: İnsan olabilmek günü.
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
