Bilindiği üzere Kdz.Ereğli de “tasarruf tedbirleri kapsamında” toplu etkinlikler yapılamıyordu.

Şeytanın bacağını kırdık.

Ereğli’yle özdeşleşmiş hamsi festivali geçtiğimiz hafta sonu yapıldı.

Binlerce insan yüzlerce mangalın başına geçerek Ereğli’yi hamsiye doyurdu.

Bu tablo Ereğli’ye çok yakışıyor.

Her ne kadar etkinliğe katılamasam da o güzel hamsinin kokusu burnumu sızlattı.

2026 yılına tasarruf tedbirlerinin rafa kalktığını varsayarsak Uluslararası Sevgi Barış Dostluk Festivali’ne bomba gibi hazırlanılacağını tahmin edebiliyorum.

Sosyo kültürel seviyesi bir hayli yüksek olan Kdz.Ereğli halkı bu tür etkinlikler ile moral depoluyor.

Eşim Büşra ve 3,5 yaşındaki kızım Defne Gün de hafta sonu festivaldeydiler.

Kurucusu olduğum Batı Karadeniz İnternet Gazetecileri ve Yazarları Cemiyeti’nin açtığı standı ziyaret ederek destek verdiler.

Defne Gün aslında balığa bayılır.

Yemediğini duyunca biraz şaşırdım.

Fakat sonradan hafta sonu uyuşukluğuyla geç kalktığını ve geç kahvaltı yaptığını öğrendim.

Hak verdim.

Defne gün hafta içi her sabah, sabah 7 de kalkıyor annesi işe o da kreşe gidiyor.

Bu nedenle hafta sonları onun için “pinekleme günü” anlamına geliyor.

Aslında Defne Gün’ün bu ilk festivali değil. 2 sene önce yani 1 yaşındayken onun için hayli gürültülü olduğunu tahmin ettiğim Sevgi Barış Dostluk Festivali’ne katılmıştı. Tabii o zamanlar yürüyemiyordu.

Veya anne kucağında veya bebek arabasında oluyordu.

Yüzünden gülücükler eksik olmuyor, eğlenmeye odaklanıyordu.

Defne Gün artık yürüyebiliyor ve konuşabiliyor.

En önemlisi duygularını çok güzel ifade edebiliyor.

Bana kendisi söyledi.

“Çok özlemişiz baba” dedi.

Defne günle aynı fikirdeyiz.

Çok özlemişiz…