Para çoksa; varlıklısınızdır.Kullanmasını bilirseniz, daha da varsıl olursunuz.Para yoksa, fakir - yoksul ve de hakir görülürsünüz.Paramız değerlendiyse; niye açlık ve yoksulluk sınırlarında yaşayanlarımız giderek artıyor ? Çünkü, piyasada dolaşan para bizim paramız değil de ondan. En kötüsü de paranın paylaşımındaki adaletsizliktir.
*
Şair Behçet Necatigil; bunu “ Bir şeyin yokluğu, çokluğundan olur” diye özetlemişti. İktisat Hocası Refii Şükrü, “Mersin’de kabaklar denize dökülüyor?” diye sormuştu sınavda.En basiti çokluğundan ve de Kabzımalların oyunundan dolayı demiş, sınıfı geçmiştim. Yine Ulaştırma Ekonomisi Hoca’mız Süleyman Barda; Demiryolları’na yönelmemizi istiyordu 6O’ların başında. Dinleyen kim? Otomotiv sanayi gelişsin diye bugün de otoyol ağı ile karayolcu olup çıkıvermiştik.
**
Çok şey bilmek iyidir.Ama o bilgiyi yerinde, doğru zamanda ve doğru biçimde kullanırsanız. Uğur Mumcu; öğrenilmeyen bilginin bizi fikir sahibi yapamayacağını söylerdi.Aziz Nesin, Türkiye’de üç kişiden beşi şair “ derken neyi hicvetmişti? Azın çoğa, azınlığın çoğunluğa egemen olmasını belki de…
*
Bir Amerikan atasözü bilirim: “Bilmediği şey insanın başını ağrıtmaz” der.Bu söylemin bizdeki; “azıcık aşım, kaygısız başım”dan… “Neme lazım!”dan… “Bana dokunmayan yılan” hikâyesinden farkı var mı ? Bildiği işi yapmayan; yaptığı işin önemini bilmeyen; “ben bilirim” diyen; “ben ne dersem o” safsatasına bel bağlayanların abat olduğunu gördünüz mü?
İktisat’ta bir kural (denklem) vardır: Gelir= Yatırım+Tasarruf+Harcama’dır bu. Yıllardır bu ülkede yatırım yapılmıyorsa; halk kredi kartı batağına düşmüşse, bu tasarruftan kopuşumuzun resmidir.Aile bütçesi yapmayan bir toplumun, gelirinin önünden koşması başka nasıl açıklanır?
Devlet müsrif.Bina ve araç zengini.Bürokrasi kadroları şişkin… Çalışanlardan verim alınmıyor;üç kişilik işi on üç kişi yaparsa, müflis devlet olmamak için yabancıya muhtaç olur; ekonomini, borsanı, kurum ve kuruluşlarını satmayıp da ne yaparsın ? Bir istatistiğe göre, Bankalardaki mevduatın %90’ı, nüfusun %3.4’ünün elindeyse; söylenebilecek söz var mı? Ölmüşüz de ağlayanımız yok !
**
Türkiye’de hayat artık çok pahalı.Hayat pahalılığı yeni değil.Cumhuriyet tarihinde böylesi ağır ve yıkıcı buhran dolu zamanlar oldu.Ne var ki son çeyrek yüzyılda yaşadıklarımız ekonomistlere göre felaket boyutlarda.Yıllardır siyasi sorumluluk sahiplerinin çelişkili açıklamaları;gösteriyor ki bir fasit dairede dönenip duruyoruz.Bugün gelinen ekonomik düzen hep aynı mantıkla,aynı adamlarla iktidar mahfillerinin iradesiyle yönlendirilmektedir.En büyük ayırım da hayat pahalılığının varlığını inkâr eden ve kabullenen iradenin açıklamalarıdır…
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
