Gönül telimi titreten kentlerden biri de Bartın’dır. Bartın, 1991 yılında il yapılmıştır. Ne var ki,o,kasaba kimliğini henüz yitirmemişti.İl oluşuyla yeni kimliğiyle bugün 70 bine dayanan bir nüfusa kavuştu. Üniversite şehri oldu.
*
Bartın denice bende ilk çağrışan şehrin adını taşıyan gazetesi gelir.Nitekim Kıyı Dergisi yayın yönetmeni Ahmet Özer dost, şöyle demişti : “ Adını kentiyle özdeşleştiren gazete: BARTIN. “
Eğer bugün Bartın yaşıyorsa, Esen Aliş’in özverisine, emeğine borçludur. Dünyanın dört bucağında aboneleri olan bu gazete, aynı zamanda cumhuriyetle yaşıt olup, o dönemin en büyük ikinci yerel gazetesinden de biridir.1924’te Baba Cemal Aliş tarafından kurulmuş olup,Kardeş Ahmet Aliş ve şimdi de Oğul Esen Aliş tarafından yönetilmektedir.Baba Aliş, TBMM’de vekillik , Bartında Belediye Başkanlığı da yapmıştır...
*
Yıl 1990 idi. Bartın gazetemiz 66. Yayın yılını kutluyordu. Bu amaçla bir gece düzenlendi. O geceye ben de katıldım. Ondan bu yana 30 yıl geçmiş. O yılla birlikte ben de yazarı olmaktan büyük onur duydum.Ödüllere sahip, üniversitelerin iletişim fakültelerinde tezlere konu edilmiş, edilecek olan gazetemize, Bartın ve Bartınlı çok şey borçludur…
*
Akla gelen ikinci özellik Atatürk’e şükran günü düzenlenmesidir.Bir başka güzellik ise, hangi eve gitseniz mutlaka bir İsmet İnönü fotoğrafına rastlarsınız. Bugün iki vekili olan Bartın, ilçe iken vekiller, bakanlar, meclis başkanları da çıkarmıştır… Kurtuluş Savaşı’nda Cide’den alınan cephane Bartın-Devrek yoluyla cepheye gönderilmiştir. Kadınlar giysiler hazırlayıp cepheye göndermişlerdir.
*
Üçüncü özelliği de varsıl bir kültür ve folklorik birikime sahiptir. Bu yıl 20. kitap fuarına hazırlanmaktadır. Şairleri, yazarları, gazeteleri vardır. 3000 yıllık tarihiyle Amasra, eski yıllarda Ankara’nın sayfiyesi gibiydi. Bir ara yitirilen bu nitelik, şimdi doruktadır. Tiyatrosu, müzik korosu, türküleri, oyunları, söz yazarları, yerel ağız sözlüğü de vardır.
*
İl toprağa bağlı sanayi ve gıda, orman ürünleri,balıkçılık, limanıyla ithal ve ihraç olanaklarıyla da bilinir. Kolektif çalışma anlayışı gelişmiş bir ekonomisi vardır.
*
Sosyal yaşamında içe dönük, turizm değerleriyle dışa açık, aydınlık bir şehirdir. Evleriyle ünlüdür.Evlerin çatılarını kiremidi, duvarlarını kireci, temellerini çimentosuyla yaratır. “Galla Bazarı”ında her tür yöresel gıda sebze meyve kadınlar eliyle satılır. Pek çok yerel tatlara da sahiptir.
*
Ağaç oyma işleri gelişmiştir. Ağacı konuşturan bir Şevket Salcı’sı vardı; öylesine yazardı. Fuarlarda eşi Sevgi’yle bir renktiler. Çetin Asma, kentin belleği ve belgeliğidir. Servet Çınçın, tiyatroyu yönetir.Türkülerini Selahattin Çilsüleyman derlemiş, yazması ünlü (ki Ustası Tavit’tir), iğne oyalı gümüş işlemeciliği gelişmiştir.
*
“Bu ne sevgi ah, bu ne ıstırap”, “Yollar niçin bitmiyor ayrı geçen gün gibi” şarkıları, “DıvDıv” türküsü Bartın imzasını taşır. Erkan Aşçıoğlu’nun çalışmaları da Bartın’a varsıllık kazandırmıştır. Kitap Fuarı kurucusu Başkan Oğuz Pir, yerleştireni Rıza Yalçınkaya, sürdürücüsü de Cemal Akın’dır. Ne var ki, En son katıldığım 20. fuarda, geçmiş yılların katılım, heyecan ve coşkusu yoktu.Burada, dostum Tarık Çıtak’ın ‘SEZİŞLER’inin gazeteye renk kattığını da belirtmek istiyorum…
Ulusal gazetelerdeki sorunlar, yerel gazetelerda daha yoğun yaşanmaktadır. Bu koşullarda Bartın, Esen Aliş’in özverisi ve yoğun emeğiyle yayınını sürdürüyor. Benim gazete adına tek kaygım, gazetenin geleceği konusudur. Emekleri için Bartılıların gazeteye sahip çıkacakları yönündedir. Sağ olasın, tebrikler, teşekkürler Esen Aliş…