Cumartesi günü CHP’nin seçilmiş Genel Başkanı Özgür Özel Zonguldak’a geldi. Madenci Anıtı’nda vatandaşla buluştu, ardından vatandaşlarla birlikte Valilik binasının altındaki sahil bandına geçti. Orada ne büyük bir kürsü vardı ne de abartılı bir protokol düzeni… Özgür Özel, bir bankın üzerine çıkarak Zonguldaklılara seslendi.

Ama asıl dikkat çeken konuşmadan önce halkın tavrıydı.

Zonguldaklı, Özgür Özel’e adeta sevgi seli gösterdi. İnsanlar onunla konuşmak, elini sıkmak, destek sözlerini bizzat söylemek için birbirleriyle yarıştı. Kalabalık öyle yoğundu ki, bir ara Özgür Özel’e ulaşmak isteyen vatandaşlar arasında izdiham yaşandı. Korumaları bile zor anlar geçirdi.

Devrek’ten kendi imkânlarıyla gelen yaşlı bir teyzenin sözleri ise günün özeti gibiydi:

“Dik dur, ezilme. Biz seninleyiz.”

Aslında bu söz sadece Özgür Özel’e söylenmiş bir destek cümlesi değildi. Bu söz, seçmenin kararını çoktan verdiğinin göstergesiydi. Siz ne yaparsanız yapın, vatandaş kimi sahipleneceğini biliyor. O gün Zonguldak’ta vatandaşın dili de gönlü de “Özgür Özel” diyordu.

CHP seçmeni oradaydı. CHP’li belediye başkanı oradaydı. Zonguldak milletvekilleri oradaydı. 

Ancak o kalabalıkta dikkat çeken başka bir görüntü daha vardı.

Zonguldak Belediye Başkanı Tahsin Erdem’in yanında bulunan bazı isimler, korumadan çok hava atmaya gelmiş gibiydi. Basına müdahale etmeye kalktılar. Ama karşılığını da fazlasıyla aldılar.

Şunu herkes bilsin: Gazeteciye racon kesmeye çalışanların önce aynaya bakması gerekir. Kamu görevi yapan bir belediye başkanının yanında duranların, kendilerini belediyenin sahibi sanması kabul edilemez. Hele hele belediye kadrolarıyla ilgili torpil iddialarının konuşulduğu bir dönemde, bazı kişilerin bu kadar yüksek perdeden davranması daha da düşündürücüdür.

O havalar, o çalımlar, o gereksiz kabadayılık görüntüsü Özgür Özel’in korumalarında bile yoktu.

Çünkü Özgür Özel, vatandaşa gayet mütevazı davrandı. İnsanlarla tokalaştı, onları dinledi, kalabalığın içinde yürüdü. Türkiye siyasetinde karşılığı olan bir isim olmasına rağmen, vatandaşla arasına duvar örmedi.

Deniz Yavuzyılmaz’da da aynı tavır vardı. Eylem Ertuğrul’da da aynı sakinlik vardı.

Ama ne hikmetse Tahsin Erdem’in çevresindeki bazı kişilerde, Özgür Özel’de olmayan bir hava vardı. Deniz Yavuzyılmaz’da olmayan bir mesafe vardı. Milletvekilinde olmayan çalım, belediye başkanının çevresindeki bazı isimlerde vardı.

İnsan ister istemez soruyor:

Siz kimi kimden koruyorsunuz?

Tahsin Erdem’in korumalarının yapmaya kalktığını Deniz Yavuzyılmaz’ın yanındaki kimse yapamaz. Çünkü Deniz Yavuzyılmaz buna izin vermez. Siyasetçinin ağırlığı, yanındakilerin vatandaşa ve basına nasıl davrandığından da belli olur.

 Özgür Özel ve Deniz Yavuzyılmaz gibi Türkiye çapında karşılığı olan iki siyasetçi varken, adı göreve geldiği günden bu yana belediyedeki işe alım iddialarıyla anılan bir belediye başkanına aynı sevgi selinin oluşmasını beklenemez.

Bu yüzden herkes bulunduğu makamın ağırlığını bilerek davranmalı.

Makamlar insanı büyütmez. İnsan makamı büyütür. Eğer o koltuk sizi değiştirirse, eğer etrafınızdakiler sizi halktan ve basından koparırsa, eğer belediyeyi halkın değil de belli çevrelerin alanı gibi göstermeye başlarsanız, sonuç bellidir.

Bir önceki belediye başkanı Ömer Selim Alan da o koltuğa oturdu. O da güçlü olduğunu sandı. O da bir dönem sonra gitti.

Bugün aynı hatalara düşenler varsa, onlar da bilsin:

Bu şehir kimseye tapulu değildir. Belediye makamı kimsenin babasının malı değildir. Vatandaş kimi getirirse, zamanı geldiğinde onu göndermesini de bilir.

Bizden söylemesi.