Aslında siyaset toplumsal bir uğraştır. Çünkü hedefi iktidarı ele geçirmektir. Siyaset bir iktidar mücadelesidir özünde.

Ancak, siyaset başka şeydir, siyaset yapma üslubu başka şeydir. Siyaset yapma üslubunun bireyselleştiği koşullarda siyaset kurumu da toplumsal kimliğinden uzaklaşır ve sen-ben kavgasına dönüşür, toplumsal, derinliğini kaybeder…

Güzelim ülkemiz böyle bir süreci girdi. Siyaset gitgide daha geniş ölçekli şekilde bireyselleşiyor. Bu şekilde toplumsal derinliğini yitiriyor, sığlaşıyor…

Siyasette bu kalite kaybı sadece siyaset yapanların sorunu değildir. Siyasetteki kalite kaybı halk kitlelerinin siyaset kurumundan uzaklaşmalarına da yolaçar. Böyle bir gelişme demokrasi kurumunu dazarar uğratır. Çünkü . sonuçta demokrasi halk yönetimini öngörür. Kitlelerin siyaseten uzaklaşması ülkedeki demokratik işlerliğin teklemesine neden olur.

Siyaset, sonuçta, kitlelerde birlikte yapılan bir uğraşır. Kitle gücüne dayanmayan siyaset demokratik değildir.

**

Son yapılan anketlerde kararsızların oranının gitgide yükseldiği ortaya çıktı. Kararsızlık, doğru ile yanlışı analiz etme yeteneğinin zayıfladığı dönemlerde ortaya çıkar. Bu bireysel ve toplumsal anlamda negatifleşme olayıdır.

Kararsızların çoğalmasının ana nedenlerinden birisi, siyasetçilerin çözüm üretme yetersizliğinin körelmesi ve siyaseti sen-ben kavgasına dönüştürmeleridir. Sen-ben kavgalarının magazin değerinin de düşük olması halkı siyasetten uzaklaştıran tali bir etkendir.

Halksız siyaset de demokrasi de olmaz. Siyasetçiler sen-ben kavgasını bırakıp siyasetin toplumsallaşması için halka gitmelidirler artık.

Yeni Ufuk

Haber :