PKK’nın mağara önünde silah yakma şovunun birinci yılındayız.

Bu  süre içinde Bahçeli ve Apo’nun çağrısı üzerine PKK kendisini feshetti, silah bıraktığını açıkladı.

Silah bırakma bizim medya ve siyasi çevrelerde yanlış anlaşıldı. Silah bırakma silahları güvenlik güçlerine teslim etmek anlamına gelmiyor, eylemsizlik anlamına geliyordu.

Nitekim PKK bir yıldır eylem yapmadı.

Bu süre içinde Komisyon kuruldu, toplantılar yapıldı, raporlar hazırlandı, sıra yasal düzenlemelere geldi ve orada tıkandı.

Hükümet/Erdoğan sürecin

kesintisiz devam ettiğini söylüyor. Ama, somut çözümler yine de ortada yok.

Bu aşamaya gelindikten sonra PKK sorununu dalgalanmaya bırakmak olmaz. Sorun şu veya bu şekilde bir çözümü kavuşturulmalıdır.

DEM ve Kandil’in elebaşıları sürecin olumlu noktalanması için Apo’ya “umut hakkı” verilmesini yani onun kısmen de olsa serbest bırakılmasını şart koşuyorlar.

Oysa Kandil de DEM de bu konuda pazarlık yapma lüksüne sahip değillerdir ! Bir devlet ilke olarak terörle pazarlık yapmaz ! Süreç bir pazarlık süreci değil aslında; süreç, teslim olmaya hazır bir terör örgütünü teslim alma sürecidir.

Bu nasıl olacaksa, biran önce  bu sorunun yanıtı verilmelidir.

PKK milli bir sorundur. Milli sorunlar sürüncemede bırakılamaz..

Yeni Ufuk

Haber :