Zonguldak’taki kömür işletmeciliğinin tarihi 178 yıl öncesine uzanır.

Kömür 1829’da bulundu, 1848’de işletmeye açıldı.

178 yılın ilk 92 yılının işletmecilik yöntemi özel nitelikteydi. Gerçi arada kısa süreli “miri ocaklar” dönemi de yaşandı, ama 92 yıl maden işletmeciliği yerli-yabancı şirketlerinin elinde kaldı. Özellikle de Fransız ve İtalyanların…

Kömürümüz ancak 1936-1940 aralığında millileştirilebildi. 1940’ta bir devlet işletmesi olan Ereğli kömürleri işletmesi (EKİ) kuruldu EKİ zaman içinde Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK) adını aldı.

Turgut Özal dönemine kadar Zonguldak madeninde özel sektör yoktu. TTK o dönemde kapatılmak istendi bu olmayınca “âtıl” maden sahalarının özele verilmesi yolu tutuldu.

Özel sektör kömür üretimine ciddi katkılar sağlamadı. Hoş zaten TTK’nın yıllık üretimi de 700 bin tona kadar gerilemişti.

Bu yüzden demir-çelikler dışarıya yöneldi, kömür ihtiyaçlarını ithal kömürle karşılamaya başladılar.

TTK’nın daha yüksek düzeyde kömür üretecek potansiyeli var, ama bunun için ciddi yatırımlar yapılması gerekiyor. Bunu göze alamayan iktidarlar TTK’yı sonuçta “atsan atamazsın, satsan satamazsın ”konumuna getirdiler.

TTK’nın özel işletmeleri yeniden himayesine alacağı bir bütünleşmeye ve rehabilitasyona ihtiyacı var. Yerin altında kömürümüz var, ama çıkartamıyoruz, dışardan alıyoruz.

Bu çarpıklığı kim düzeltecek peki ?

İktidar alternatifi sayılan Yeni Parti’nin hedefleri arasında TTK’nın da rehabilitasyonu var mı, bilmiyoruz. Ama olmalı.. Taş kömürü hala demir-çeliklerin olmazsa olmazı ve o da ülkemizin sadece Zonguldak’nda var !..

Yeni Ufuk

Haber :