Zeytinlikleri madencilere açan yasa tasarısı yasalaştı.

Uygun zeytinliklerin taşınması gibi ek maddeler de içeren yasaya tepki büyük.

Zeytinliklerin madenciliğe açılması olayı şu tartışmayı yeniden alevlendirecek gibi:

Üzerinde zeytinlikler veya orman var diye madenleri işletmeyelim mi ?

Bu soruya pat diye hayır yanıtı verilemez, böyle bir yanıt ancak fanatik bir çevreci tepkisi olabilir sadece.

Madendenler tabii ki işletilmelidir, sonuçta yurdun servetidir onlar.

Ancak bu konuda kesin kararlar vermeden verimlilik kavramının gözününde bulundurulması ve madenden elde edilecek verimin örneğin zeytinliklerden elde edilecek verimden/gelirden  çok daha fazla olması gerekir.

Verimlilik ilkesi açısından yaklaşıldığında sorun çözülmüş olur:

Çok büyük bir rezevre sahip bir altın madeninin üzerinde zeytin ağaçları var diye onu işletmemek rasyonel bir yaklaşım olmaz.

Ama öte yandan birkaç milyon ton rezervi olan bir linyit madenini işletmek için sıvı altın olarak anılan zeytinyağı üretiminden vazgeçmek de rasyonel bir yaklaşım olmaz.

Soruna kılı kırk yarar bir faydacılık açısından yaklaşabilirsek hem ülke kazanın ve hem de insanlarımız !..

Zeytinlikleri madene açan yasanın 820 bin zeytin ağacının kesilmesine yolaçacağı, ayrıca 25 köyün taşınacağı ve 57 köyünde de yasadan olumsuz etkileneceği belirtiliyor.

Bu durum hem verimlilik ve hem de insani açıdan çok tartışmalı  bir tablo yaratıyor. En iyisi yaşanır geri çekilip gözden geçirilmesidir !..

Yeni Ufuk

Haber :