Strabon, başka bir yerde, Mariandynilerin Paflagonlara ait bir kabile olduğunu belirtir. Herodot'a göre de, Bithynilerden oldukça farklı göründüklerini ve zırhlarının , Bithynilerinkinden oldukça farklı olan Paflagonlara benzediğini öne sürmektedir.

 

Mariandyniler zaman ile yerleşik çiftçi olmuşlar ve Ereğli ile Akçakoca kırsallarında toprakları sürmüşlerdi.

 

Bebrykes ve Paphlagones savaşçılarından korunma ihtiyacı olduklarından, Hareklia’ya (Ereğli Yönetimine )bağlıydılar. Mariandyniler buraya köle olarak getirildiği de yine bazı kaynaklarda belirtilir. Herodot, Mariandynilerin barışçıl bir halk olduğundan , bir daha başka bir bölgeye köle olarak satılmadıklarından bahsetmiştir.

 

Mariandyniler tarım köylerine bağımlı bir halk haline getirildiler ve ayrıca filoda kürekçi olarak çalıştırılmaya tabi tutuldular.

 

Mariandyniler MS: 5 yüzyıla kadar varlıklarını sürdürdüler.

 

Kentin orman ve tarım ürünlerinin Dia (Akçakoca ) Elatos veya Cales (Alaplı ) şehirlerinde satıldığı bilinmektedir. Bölgenin verimli ormanlarından elde edilen keresteler, Hypios Nehri (Melen) , Lykos Nehri ( Gülüç), Oksinas (Ilıksu) yoluyla Karadeniz'e taşınmakta ve daha sonra bir kısmı gemilere yüklenerek Akdeniz'e ve Balkan kıyılarına göndermekteydiler. Kerestenin kalan kısmı gemi yapımı ve yerel yapıların inşası için ayrılıyordu. Yani bölgedeki tekne yapımı da Mariandynilerden kalan bir sanat olarak tarihe geçmiştir.