12 yıl önce yakalandığı kansere yenik düşerek sonsuzluğa uzanan devrimci öğretmen Sabriye Çağırıcı'nın ardından geçtiğimiz yıl da eşi Hüseyin Çağırıcı aynı hastalığa yakalarak aramızdan ayrılmıştı.

 

Bu yiğit iki devrimci mezarları başında anıldı. Bir yıl önce vefat eden Kdz. Ereğli'nin eski Milli Eğitim Müdürlerinden Hüseyin Çağırıcı ve eşi Sabriye Çağırıcı'nın mezarı başındaki anma törenine öğretmen arkadaşları ve dostları geldiler ve mezarlarına karanfil bıraktılar.

 

Çağırıcıların anma törenine İstanbul'daki çocukları, Ural, Ulus, Utku ve Umut, kardeşleri ve ailesi de  katıldı. Burada bir konuşma yapan oğullarından Utku Çağırıcı 'Burada olmanızdan ve onları böylesi bir samimiyetle anıyor olmanızdan dolayı teşekkür ederiz' sözleriyle konuşmasına başladı.

 

Anne ve babasının verdikleri demokrasi mücadelesinden örnekler veren Utku Çağırıcı duygularını şöyle dile getirdi:

 

'Annemin doğru bildiği şeyin arkasında durma, cesaretle ve inatla mücadele etme azmini hatırlıyorum. Bunun yanında insanları ne denli sevdiğini, onlara inandığını, yaşamdan keyif almaya ve keyfi paylaşmaya çalıştığını da... Annem kanser olduğunda bile mücadeleyi bırakmadı. Morelini olabildiğince yüksek tuttu. Yakınlarının ve arkadaşlarının dertlerini kendi derdi bildi. Bugünün insan tipolojisine baktığımda bunun ne denli ender olduğunu görüyorum. Hem annemin hem babamın öyle kolay eğilip bükülmeyen, bencillikten uzak yaşamlarına ister istemez gıpta ediyorum.

 

Babamızın acısı henüz çok taze. Babamızgeçen yıl kaybettik ve aramızdan ayrıldığında ben farklı bir üzüntü yaşadım. çünkü babam, kendi isteklerini hayatı boyunca eşi ve çocuklarının ihtiyaçlarını düşünerek ertledi ve bu erteleme hiç bitmedi. Babam yaşamını ailesine adamış bir insandı. Annemi ön palana almaktan hiç rahatsız olmadı. Annemi kaybettin sonra da anısını yaşatmak için her çabayı gösterdi. Pek fazla iç dünyasını yansıtmayan, kapalı bir yanı vardı. Annem hastayken annemle birlikte asıl mücadeleyi veren babamdı. Biz çocuklar ister istemez babamın verdiği sarsılmaz güvene sığınmıştık. Annemi kaybettin sonra yalnız başına nasıl başetti hiç bilemiyorum.

Babamın hasta olduğunda hayatı boyunca hep dilediği şeyleri yapmasını istemiştim. Ancak o kendini, anmemin kitabını derlemekten ve bizim geleceğimizle ilgili kaygılanmaktan akıloyamadı. Çocukluğumdan beri hatırlarım, yolda her karavan gördüğünde böyle bir karavan ya da minibüs ile bir Ege turu yapmak istediğini söylendi ama bu isteğini başka şeylerin önüne koymadı ve belki almakta geç kalındı. İşte bu ertelemeler ve hastalığının hızlı ilerlemesi nedeniyle aramızdan çok erken ayrılması ayrı bir hüzün bıraktı.'

 

Çağırıcının çocukları, ailesi, dostları ve öğretmen arkadaşları mezarı başına karanfil bırakarak bir kez daha onları andılar.

 

Yaşamları boyunca devrimci duruş sergileyen Sabriye-Hüseyin Çağırıcı çiftinden Sabriye Öğretmen 16 Haziran 2000 tarihinde yaşama veda ederek sonsuzluğa uzanmıştı. Sabriye Çağırıcı Öğretmen o tarihten bu yana her yıl mezarı başında dostları tarafından anılıyor ve seni unutmadık öğretmenim vurgusu yapılıyor. Vefat eden eşi gibi kanser hastalığına yakalanan Kdz. Ereğli'nin eski Milli Eğitim Müdürleri'nden Hüseyin Çağırıcı da, iki yıl önce İstanbul'da devam eden tedavisi sırasında 16 Haziran'da Kdz. Ereğli'ye geleceğim ve Sabriye'yi mezarı başında anacağım sözleriyle düşüncelerini Gazeteniz Önder'e açıklamıştı ama bu anma törenine birkaç gün kala o da aramızdan ayrılmıştı. Şimdi her yıl 16 Haziran'da bu yiğit eğitim emekçileri mezarları başında özlemle anılıyorlar.