Maç bitti.

Tartışma bitmedi.

Kdz.Ereğli Belediyespor ile 52 Orduspor karşılaşmasının ardından yaşananlar, galibiyetin önüne geçti.

Saha kenarında yaşanan gerginlik, sporun sınırlarını yeniden gündeme taşıdı.

Ortada yaralanan polis memurları var.

Ortada gazeteciye yönelik müdahale ve hakaret iddiaları var.

Ortada adli makamlara intikal etmiş bir süreç var.

Kamuoyuna yansıyan görüntülerde, kulüp başkanı Recep Yılmaz’ın saha içerisinde yedek kulübesi yönüne doğru koştuğu ve burada gazeteci Kaan Kocaman ile bir temas yaşandığı görülüyor. Bu temasın niteliği ve hukuki sorumluluğun kapsamı, halen Kdz.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda netleşecektir.

Bu kısmı yargıya bırakmak gerekir.

Benim parmak basmak istediğim konu ise daha geniş bir mesele:

Türkiye’de spor yöneticiliği çoğu zaman “finansman sağlayan otorite” olarak algılanıyor.

Para koyan, eleştiriden muaf olduğunu düşünebiliyor.

Oysa kamusal destek alan her yapı, kamusal denetime de açıktır.

Bu bilinçle hareket etmek gerekiyor.

Gazetecilik tam da burada devreye giriyor.

Sorguluyor..

Eleştiriyor..

Eleştiri, kamu adına denetimin en doğal parçasıdır.

Eleştiri rahatsız edici olabilir.

Sosyal medya ölçü sınırlarını aşabilir.

Gazeteciler sert sorularla sizi terletebilir.

Ama yöneticilik tam da bu anlarda sınanır.

Saha içinde kazanmak başarıdır.

Saha dışında sakin kalabilmek ise karakterdir.

Bir yönetici için asıl güç, sahaya fiziksel olarak yönelmek değil; gerilimi büyütmeden yönetebilmektir.

Çünkü tribünler meraklıdır.

Gençler izler

Taraftar yansıtır.

Yönetici ne yaparsa, taraftar onu model alır.

Spor kültürü yalnızca skorla değil, davranışla inşa edilir.

Yargı süreci sonunda hukuki sorumluluk ortaya çıkacaktır.

Kim ne yaptı, hangi sınır aşıldı, hepsi resmi olarak belirlenecektir.

Fakat toplumun sorması gereken soru şudur:

Biz nasıl bir spor iklimi istiyoruz?

Gerginliğin olağanlaştığı bir saha mı,yoksa eleştiriye tahammül edebilen bir yönetim anlayışı mı?

Asıl mesele bir maç değil.

Asıl mesele zihniyet.

Ve o zihniyet, sahadaki skorla değil; kriz anındaki duruşla ortaya çıkar.