Kitle/halk hareketleri; ekonomik karakterli spontane/kendiliğinden gelen hareketler ile, iradeci siyasi hareketler olmak üzeri ikiye ayrılır.

Ekonomik içerikli hareketler tek gündemli ve genelde mevzii nitelikte görülür.

Siyasi karakterli hareketler ise iktidarın çeşitli uygulamalarını protesto etmek gibi veya bir yasanın değiştirilmesini istemek gibi farklılıklar gösterebilir. Düzen karşıtı hareketler de iradeci siyasi hareketler içinde yeralır.

Ülkemizde daha çok ekonomik karakterli kitle hareketleri öne çıkıyor. Siyasi partilerin gösteri ve mitingleri dışında siyasi karakterli hareketler pek görülmüyor.

Kitle hareketlerine karşı iktidarın takındığı tavır demokrasi anlayışlarının turnusollerinden birisidir. Demokratik ülkelerde kitle hareketleri bir haktır. Bir hakkın kullanılmasının engellenmesi anti-demokratik bir tavır olur.

İktidarlar siyasi hareketlere karşı daha duyarlıdırlar. Çünkü sonuçta siyasi/antidemokratik sorunların öncelikli muhatabı siyasi iktidarlardır.

Kitle hareketlerinin çoğu bir sonuca ulaşmaz genelde, ama bir gerçeğin gündeme taşınmasına yolaçtıkları için önemlidirler.

Öndersiz provakatif nitelikte ve çevreye zarar veren kitle hareketleri demokratik değil, antidemokratik hareketlerdir ve kabul edilemezler !

En son sokağa inen kitleler bizde emekliler oldu. Emekliler, enflasyonu düşük gösterdiği savıyla TÜİK’i protesto ettiler.

Bu tür hareketlerlerin toplumsal gerçekleri dile getirdiklerini için ve ham de kitlelerin demokratik gücünü duyumsattıkları için vazgeçilmezdirler sonuçta demokrasi halk yönetimi/egemenliği anlamına gelir.

İktidar kitlelerin sesine kulak vermelidir daima.

Yeni Ufuk

Haber :