Basın özgürlüğü günü bu yıl da sessiz sedasız geçti, daha doğrusu geçiştirildi.

Çünkü basının özgür olmadığı bir ülkede basın özgürlüğünden sözetmek eğer mbu bir talep değilse, gerçeklik temeli Olmayan bir saptama ise, karamizahtır !

Basın özgürlüğü ve demokrasi iç-içe kavramlardır:

Demokrasi, “halk yönetimi” anlamına gelen bir sözcüktür. Antik tarihte halkın yönetim görevini doğrudan üstlendiği demokrasiler de oldu. Ama nüfusun artması nedeniyle artık halk kendisini yönetecekleri seçimde sağlıyor. Zaten antik Yunan demokrasisinde kadınlar ile köleler yurttaş sayılmıyordu.

Doğru yönetim, doğru iletişim gerektirir. Doğru haber alamayan, ülkede olan bitenler hakkında doğru bilgilere sahip olmayan yöneticiler görevlerini doğru ve eksiksiz yapamazlar.

Bir ülkede iletişimi basın sağlar. Ancak iletişim kavramı basının tam işlevini yansıtmaktan uzaktır. Çünkü basın/gazetecilik veya habercilik, halkın bilmediği ama bilmesi gereken gerçekleri araştırıp bulma ve yayma işlevini kapsayan bir kavramdırl.

Bir ülkede basın iletişim görevini yerine getirebilir, ama o görevin içinde halkın bilmesi gereken gerçekler yoksa, orada gazetecilik de yoktur gerçekte !

Bir ülkede halkın haber alma hakkı değişik biçimlerde ve ayrıca yasalarla engelleniyorsa, orada demokrasi de yoktur !

Güzelim ülkemiz gerek demokrasi bakımından ve gerekse basın özgürlüğü bakımından hiçbir zaman yıldız bir ülke olmadı. Ama basının bugüne göre daha özgür olduğu dönemler de yaşadık.

Günümüze bakıyoruz, gazeteciler hakkında çoksayı da soruşturmalar sürüyor, cezaevlerinde çok sayıda gazeteci var. Antidemokratik yasalar yüzünden gazeteciler gazetecilik yapamaz hâle geldi !

Bu böyle gitmez ve gitmemeli !.. “Benim istediğimi yazmayan basına hayat hakkı yok” zihniyeti terkedilmeli artık, basının üzerindeki gizli-açık sansür kaldırılmalı…

Bugünkü koşullarda hiçbir yetkilinin çıkıp ülkede basın özgürlüğü olduğunu savunmaya/söylemeye hakkı yoktur !..

Yeni Ufuk

Haber :