Siyaset ekonominin yoğunlaşmış ifadesidir. Belirli bir ekonomi düsturuna sahip olmayan siyasi mücadele olmaz.

Bir ülkedeki ekonomik durum siyasi atmosferi belirler. Kötü ekonomik koşullar gerilimli siyasal tablolar yaratır.

Türkiye’de de durum böyle !

Ekonomik sıkıntılar siyasi ortamı gitgide daha fazla germeye başladı.

Bunun en tipik örneği, muhalefet belediyelerine yönelik yaptırımlarda gözleniyor. CHP’li 17 belediye başkanı tutuklu, bunların içinde CHP’nin cumhurbaşkanı adayı İBB Başkanı İmamoğlunun da olması siyasi gerilimin şiddetini gösteriyor.

Anamuhalefet partisi bir tür savunma refleksiyle ülkeyi erken seçime götürmek istiyor. En azından bir ara seçime !

Ara seçimin maddi/hukuki koşulları var:

Mecliste 8 milletvekilliği boş. Bunların yerinin seçimle doldurulması gerekiyor.

Erken seçimin koşulları da, tam olgunlaşmış olmasa da var. Bunun başlıca belirtisi iktidarın ekonomik sorunları çözme yeteneğinin yeterli düzeyde olmayışı ! Halk kitleleri bu yüzden geçim zorluğu içinde.

Soru şu:

Peki anamuhalefetin ara ya da erken seçim dayatması bir sonuç verir mi ?

Hiçbir iktidar kazanamayacağı bir seçime gitmek istemez. AKP de böyle bir risk almak istemiyor zaten.

Nitekim Cumhurbaşkanı Erdoğan, ara ve erken seçime karşı çıkarak Türkiye’nin gündeminde bunların olmadığını, esas gündemin ülkeyi İran odaklı ateş çemberinden uzak tutmak olduğunu söyledi.

Kuşku yok ki bu argümanın haklı yanları var. Ancak bu argüman bir başka soruyu da içinde taşıyor:

Ateş çemberi ortadan kalkınca seçim olabilir anlamına mı geliyor bu ?

Yani iktidarın seçime karşı çıkması sadece güncel koşullarla mı ilgili ?

Bekleyip göreceğiz.

Yeni Ufuk

Haber :